Kaplica przyszpitalna – kaplica pełniła ponad wszystko rolę kościoła przyszpitalnego. Choroby średniowiecza, które mogły zdziesiątkować mieszkańców miasta, to choroby zakaźne, np. trąd. Szpitale zatem mieściły się poza murami miasta aby zmniejszyć niebezpieczeństwo zarazy. Kościół przyszpitalny miał więc szczególne głównie duchowe znaczenie dla chorych, tworzących swoje społeczności.

Położenie kaplicy szpitalnej św. Jerzego – nie jest przypadkowe. Jest to miejsce strategiczne bo wypada u zbiegu starożytnych dróg. Jest położona przy trakcie szczecińskim, tuż przy brodzie (po drugiej stronie rzeki Słupi było wcześniej słowiańskie grodzisko). Sylwetka tego budynku to lądowy znak pozwalający rozpoznać jednoznacznie miejsce. Kaplica jakkolwiek nie wyznaczała traktu wodnego jednak była widoczna wyraźnie z drogi, z Gdańska i ze Szczecina, a także z drogi na południe. Położenie pierwotne co do przebiegu ulic pokazuje dość dobrze stara mapa, którą znaleźć łatwo w zbiorach muzeum: Zasadę lokalizacji i budowy kościołów przybliża też opis dla kościoła szpitalnego w biskupiej Chełmży.

Kaplica św. Jerzego – pochodzi zapewne 1. poł. XV w., jest zbudowana z cegły. Dopiero w latach 1492, 1493 – wzmiankowana była wikaria w kaplicy św. Jerzego, znajdującej się poza murami (Klempin, nr 655, s. 77-78; nr 986, s. 120).

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]