Starania o utworzenie ogrodu botanicznego przy Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej rozpoczęto już w pierwszych latach istnienia tej uczelni. W 1946 r. wydzielono na ten cel 1 ha w pobliżu później wzniesionego budynku Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UMCS. Po pięciu latach obiekt przeniesiono na miejsce obecnego parku uniwersyteckiego w pobliżu „Chatki Żaka”, powiększając jego obszar do 4 ha. W 1958 r. przyznano Uniwersytetowi prawo własności do starego parku podworskiego Kościuszków na Sławinku. W roku 1965 Senat UMCS powołał jednostkę organizacyjną pod nazwą Ogród Botaniczny, o statusie zakładu w obrębie Katedry Systematyki i Geografii Roślin Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UMCS. Rośliny z miasteczka akademickiego przeniesiono na Sławinek. W kolejnych latach trwały intensywne prace zmierzające do zakończenia pierwszego etapu organizacji i otwarcia Ogrodu dla publiczności, które miało miejsce 30 kwietnia 1974 roku.

Więcej informacji:

W Ogrodzie Botanicznym UMCS w Lublinie niedaleko Dworku Kościuszków znajduje się zapomniana do niedawna Reduta Tadeusza Kościuszki, polowa fortyfikacja wojskowa. Jest ona jedynym zachowanym dziełem ziemnego budownictwa obronnego w Polsce, którego autorem i inicjatorem był ten znakomity generał. Wybudowana na planie czworoboku opatrzona została wałem i fosami z miejscem na działa. W tym miejscu trwały przygotowania do walki w obronie Konstytucji 3 Maja i suwerenności Rzeczpospolitej po konfederacji targowickiej, kiedy to w 1792 r. wojska carskie wkroczyły na teren Rzeczpospolitej. Z historii wiemy, że T. Kościuszko kilkukrotnie odwiedzał Folwark Sławin, którego pozostałością jest Dworek Kościuszków. Znał te tereny bardzo dobrze, gdyż mieszkał tu jego krewny Jan Napomucen Kościuszko.

Źródło;