starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6

Polska › woj. łódzkie › Łódź › Łódź - zdjęcia niezidentyfikowane

Polska › woj. łódzkie › Łódź › Politechniczna › ul. Wólczańska › B22. Biblioteka Główna Politechniki Łódzkiej

1913 , Fabryka Włókiennicza Schweikerta. Wólczańska 215. Zdjęcie pochodzi z "Lodzer Zeitung" z 1913 roku.

Skomentuj zdjęcie
sawickimarcin
Na stronie od 2020 grudzień
5 lat 6 miesięcy 0 dni
Dodane: 20 maja 2026, godz. 17:57:32
Rozmiar: 2155px x 1523px
1 pobranie
100 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia sawickimarcin
Obiekty widoczne na zdjęciu
Łódź - zdjęcia niezidentyfikowane
więcej zdjęć (260)
B22. Biblioteka Główna Politechniki Łódzkiej
więcej zdjęć (7)
Zbudowano: 1912
Dawniej: Dawna fabryka Fryderyka Wilhelma Schweikerta
Zabytek: -

Pierwszy lokal biblioteczny mieścił się w rektoracie politechniki, usytuowanym w

https://pl.wiki...ola_Scheiblera"
>pałacu
https://pl.wiki...arol_Scheibler">Karola Scheiblera przy
https://pl.wiki...a_w_%C5%81odzi">pl. Zwycięstwa. Następnie, w styczniu 1947 roku, zbiory przeniesiono do pofabrycznego budynku Wydziału Mechanicznego przy
https://pl.wiki...a_w_%C5%81odzi">ul. Gdańskiej 155. W sierpniu 1959 biblioteka otrzymała pomieszczenia w nowo wybudowanym gmachu Wydziału Włókienniczego, gdzie – wielokrotnie powiększając swój metraż – egzystowała przez 43 lata. Nowy, odrestaurowany budynek przy
https://pl.wiki...a_w_%C5%81odzi">ul. Wólczańskiej 223 udostępniono użytkownikom 23 września 2002 roku.



Historia budynku, który zbudowany został z przeznaczeniem na magazyn

https://pl.wiki...ka_Schweikerta">Fabryki Schweikerta sięga początków XX wieku. Czteropiętrowy gmach przeznaczony pierwotnie na magazyn fabryczny powstał w 1912 roku. Był jednym z pierwszych budynków w
https://pl.wiki...rg/wiki/Europa">Europie, gdzie zastosowano
https://pl.wiki...ki/%C5%BBelbet">żelazobeton. Należał on, podobnie jak znajdująca się w pobliżu
https://pl.wiki...ka_Schweikerta">fabryka do rodziny łódzkich przemysłowców – Schweikertów (syna
https://pl.wiki...elm_Schweikert">Fryderyka Wilhelma Schweikerta,
Roberta)" rel="nofollow" target="_blank" class="Scolor" style="text-decoration:underline">https://pl.wiki...1">Roberta). W 1913 roku gmach rozbudowano, dodając m.in. wieżę ciśnień ze zbiornikiem na wodę. W 1928 roku w budynku uruchomiono produkcję obuwia gumowego. Po wojnie obiekt zajmowała Łódzka Fabryka Wyrobów Gumowych „Stomil”. W 1996 roku zakupiła go Politechnika Łódzka z myślą o umieszczeniu tam biblioteki. Budynek o kubaturze 10 tys. m² wyremontowano, nowocześnie urządzono i wyposażono pod kątem potrzeb biblioteki.



Budynek z dawną wieżą ciśnień jest obecnie jednym z bardziej charakterystycznych akcentów architektonicznych uczelni. Gmach ma 5 kondygnacji, około 10 tys.

https://pl.wiki...etr_kwadratowy">metrów kwadratowych powierzchni, 22 metry szerokości oraz 100 metrów długości. W budynku znajdują się zbiory Biblioteki Głównej oraz siedziba władz Biblioteki Politechniki Łódzkiej.



Źródło: 

https://pl.wiki...81%C3%B3dzkiej<
/p>

Autorzy: 

https://pl.wiki...ion=history


ul. Wólczańska
więcej zdjęć (898)
Ulica Wólczańska w Łodzi, mająca 4200 metrów, łącząca ulice Próchnika i Pabianicką. Rozpoczyna się w Centrum (dzielnica Śródmieście), a kończy na Górniaku (Górna). Na początkowym odcinku równolegle do niej przebiegają aleja Kościuszki oraz ulica Gdańska. Ulica posiada 265 numerów.

Ulica powstała biorąc nazwę od Wólki nad Jasieniem. Rozkwit przeżyła w samym końcu XIX wieku, kiedy pojawiły się tu fabryki, a z nimi siedziby przemysłowców.

* Jej początki sięgają roku 1826, gdy nazywała się Wólska.
* W 1915 roku zgermanizowano ją na Spinnlinie.
* W latach 1918-1940 występowała jako Wólczańska. Jej nazwa podobnie jak Wólska – była wciąż związana z wsią lub folwarkiem Wólka.
* W latach 1940-1945 funkcjonowała znów zniemczona nazwa Spinnlinie.
* W 1945 r. powróciła Wólczańska.

Już od roku 1860 była wybrukowana. W latach 1917-1918 wybrukowano odcinek od ul. Anny (dziś al.Mickiewicza) do posesji nr 257. Była to wówczas najdłuższa ulica w mieście.

Wikipedia