Pałac został wybudowany po 1739 roku, kiedy to właścicielem miejscowości stał się hrabia Albrecht Zygmunt von Zeigut-Stanisławski (1688-1768). (...) W latach 1820-1836 pałac był własnością rodziny von Wolki, a następnie, do roku 1864, rodu Dohnów (niem. zu Dohna-Lauck). Po roku 1864, do końca II wojny światowej, rezydencja należała do rodziny von Resdorff. (...) Po drugiej wojnie światowej na terenie posiadłości utworzono Stację Hodowli Roślin, w pałacu umieszczono zaś szkołę (w trzech izbach, w roku szkolnym 1959/1960), a także punkt felczerski, biura Państwowego Gospodarstwa Rolnego oraz mieszkania pracowników. Budynek pałacu był wielokrotnie restaurowany, m.in. w latach: 1848, 1894-1895, 1920, 1950, 1971-1973. W 1979 roku został zniszczony w wyniku pożaru, a pozostawiony przez wcześniejszych użytkowników popadał w ruinę w ciągu kolejnych lat. W lipcu 2006 roku majątek nabył prywatny właściciel, który rozpoczął w pałacu remont.

Jest to pałac późnobarokowy, parterowy, z piętrowymi ryzalitami: prostokątnym od elewacji frontowej i trójbocznym, poprzedzonym rozbudowanym tarasem – od strony ogrodu. Nad ryzalitami, na trójkątnych szczytach umieszczono kartusze herbowe rodziny Stanisławskich. Budynek wieńczył wysoki dach mansardowy. Wejście główne posiadało kamienne schody z odbojami i kutą kratą balustrady. W amfiladowym wnętrzu szczególnie okazały był duży owalny salon ogrodowy z bogatą dekoracją sztukatorsko-malarską, kryty płaską kopułką. (...)

Pałac otoczony był parkiem, pierwotnie o regularnej kompozycji barokowej (ogród francuski). W 1790 roku przekształcono go w założenie krajobrazowe (o powierzchni 6 hektarów) rozciągające się w szerokiej dolinie, na wschód i północ od pałacu. W parku znajdowały się trzy przedzielone groblami stawy oraz liczne budynki ogrodowe: dom ogrodnika, ermitaż, pawilon chiński na sztucznej wyspie, grota oraz kamienny grobowiec poety Henkla von Donnersmarka.

Wyjątki z opisu zawartego na stronie