Ulica Grzybowa to jedna z kilku lokalnych ulic zaczynających się przy torach linii kolejowej Łódź Kaliska - Zgierz i kończących się przy ul. Borowej. Ulica ma długość prawie 300 m.

Wybudowana w 1902 r. linia Kolei Warszawsko-Kaliskiej przecięła staromiejską niwę Nowe Przymiarki rozciągającą się pomiędzy dzisiejszymi ulicami Stolarską i Borową. Na terenie po zachodniej stronie torów przed I wojną światową rozpoczęła się parcelacja pól. W okresie międzywojennym wzdłuż ulic wytyczonych zgodnie z przebiegiem dawnych zagonów powstawała niska zabudowa mieszkalna. Ulica Grzybowa, która nazwana został dopiero w latach 30. zabudowana została najpóźniej i tylko po stronie północnej. Grunty po stronie południowej sięgające rzeki Łódki po II wojnie światowej zajęte zostały przez pracownicze ogródki działkowe. W późniejszych latach zabudowę uzupełniły częściowo nowe domy jednorodzinne. Już w XXI w. ulica będąca dotąd drogą gruntową została zmodernizowana.