Most drogowy wykonany z żelbetonu i stali, z jezdnią wyłożoną drewnianymi deskami. Zachowany prawdopodobnie w oryginalnej, przedwojennej postaci. Umożliwiał przeprawę przez Kanał Głuchy, który powstał w pierwszej połowie XIX wieku w celu doprowadzenia wody z jeziora Ostrowieckiego do stawów rybnych i łąk koło Głuska. W pierwszej połowie XX wieku na zachodnim brzegu kanału wybudowano umocnienia wchodzące w skład linii fortyfikacyjnej Pommernstellung (Pozycja Pomorska, potocznie Wał Pomorski). Ich zadaniem na tym odcinku była obrona przeprawy przed atakiem od wschodu, od strony Szczuczarza. Częścią przygotowań do obrony było wykonanie w przyczółkach mostu powyżej lustra wody otworów, które mogły mieć zastosowanie jako komory minowe, umożliwiające wysadzenie budowli i zatrzymanie przeciwnika na przeprawie.

Zachowany prawdopodobnie w oryginalnej, przedwojennej postaci nadal łączy brzegi Kanału Głuchego. Widoczne w obu przyczółkach otwory, znajdujące się powyżej lustra wody, mogły mieć zastosowanie jako komory minowe. W razie zagrożenia przełamaniem pozycji, odpalone w nich ładunki wybuchowe zniszczyłyby most uniemożliwiając przeprawę wojskom nieprzyjaciela.