Odcinek taktyczny "Mostniki" (niem.Neubrück) wziął swoją nazwę od znajdującej się nieopodal osady. Każda z budowli wchodząca w skład odcinka posiadała swoją indywidualną numerację, którą przy pomocy szablonu malowano m.in. wewnątrz śluzy gazoszczelnej. Ciekawostką są nazwy własne schronów, które zachowały się nad niektórymi wejściami do obiektów np. "Fritz" czy "Detlev". Struktura umocnień odcinka "Mostniki" jest mocno zróżnicowana i pozwala zapoznać się z szeregiem rozwiązań w fortyfikacji niemieckiej z lat 1934 - 1944.

Pierwszą kategorią budowli są schrony bojowe, w których stanowiska bojowe karabinu maszynowego  osłonięte zostały czołowym pancerzem typu 7P7 lub czołowo - stropowym typu 5P7, tzw. kazamatą pancerną. Dobór rodzaju osłony wynikał w tym przypadku z lokalizacji schronów w terenie i potrzeby ich maskowania. Istotna w ramach odcinka była również obserwacja przedpola pozycji, którą zrealizowano w dwojaki sposób. Obserwator artylerii zajmował stanowisko na wysokości 8 metrów na specjalnej stalowej wieży, natomiast obserwator piechoty korzystał z osłony małej kopuły umieszczonej w stropie schronu. Za linią stanowisk bojowych i obserwacyjnych zlokalizowany został schron dowodzenia odcinkiem, a w jego pobliżu zachowana jest budowla mieszcząca niegdyś ujęcie wody. Najbardziej widocznym i czytelnym reliktem fortyfikacji są umocnienia polowe, których budowę rozpoczęto latem 1944 roku. Największym i najciekawszym obiektem odcinka jest przeznaczony do samodzielnej obrony schron (Neu.7).