Część militariów ze Skansenu była pierwotnie eksponowana tu

.

Muzeum Historii i Militariów w Jeleniej Górze znajduje się przy dawnej jednostce wojskowej. Początki ekspozycji sięgają połowy lat 70. ubiegłego stulecia, kiedy w Cieplicach Śląskich powstała Wojskowa Izba Pamięci koła ZBOWiD. Zgromadzono tam łącznie 19 eksponatów, które do dnia dzisiejszego stanowią trzon ekspozycji. W sierpniu 1979 roku powołano do życia Muzeum Walki i Pracy, będące oddziałem Muzeum Okręgowego w Jeleniej Górze, w obrębie którego prezentowano zabytki techniki wojskowej. Od 1985 roku eksponaty znajdują się w obecnej lokalizacji, a opiekę nad nimi sprawuje wojsko. Dopiero w roku 2001 powstaje Skansen Uzbrojenia Wojska Polskiego, który przejmuje opiekę nad ekspozycją i rozbudowuje ją. Od dnia 1 lutego 2013 Skansen Uzbrojenia Wojska Polskiego przemianowany został na Muzeum Historii i Militariów. W muzeum prezentowana jest broń ciężka używana po 1945 roku, a także sprzęt radiolokacyjny. Na uwagę zasługuje fakt, iż urządzenia można oglądać nie tylko z zewnątrz ale także można zapoznać się ze szczegółami wyposażenia wewnętrznego.

/p>

Ul. Sudecka (Schmiedeberger Strasse)

Już w średniowieczu biegła tędy droga łącząca Jelenią Górę z Kowarami, jednak miejska zabudowa rozwinęła się na tym terenie znacznie później. Najstarszym reliktem pierwotnej zabudowy jest budynek nr 31 z 1778 r. Na odcinku od dawnej promenady do ul. Wojska Polskiego zabudowę ulicy stanowi skromna architektura kamienic czynszowych. Bardziej interesująco kształtował się dalszy odcinek ulicy, gdzie nie wykształciła się nigdy zwarta zabudowa. Znajdowały się tu tereny należące do gildii strzeleckiej (strzelnica oraz wybudowany w 1870 r., nie zachowany dom strzelecki). W bezpośrednim ich sąsiedztwie powstał w II poł. XIX w. cmentarz żydowski (śladem po dawnym cmentarzu jest znajdujący się obecnie w jego miejscu skwer). Po przeciwnej stronie ulicy, u podnóża Cavalierberg zapewne w ostatniej ćwierci XIX wieku założono cmentarz komunalny, powiększony około 1913 r., z krematorium z 1914 r. Jest on użytkowany do dziś. Od południa przylegają do niego tereny ogródków działkowych, a po przeciwnej stronie ulicy rozciąga się obszerny kompleks koszar z lat 30. XX wieku.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002