Protoplastą przeprawy w tym miejscu był most Paulinów (właściwie kładka drewniana).



Od 1855 roku most nosił nazwę Fenigowego (Vierpfenigbrücke) od opłat jakie musieli wnosic jego uzytkownicy na rzecz własciciela i budowniczego. Przeprawa ta doznała uszkodzeń spowodowanych zatorami lodowymi i w 1875 roku postawiono na jej miejscu solidny czteroprzęsłowy most żelazny wsparty na kamiennych filarach.

Mierzył wówczas 116.7 m długości. Konstruktorami mostu byli Kaumann i Schwedler. Most otrzymał imię G. E. Lessinga - krytyka i filozofa niemieckiego epoki Oświecenia. W czasie walk o FB środkowe przęsła legły na dnie koryta Odry a pozostałości jako most Staromiejski a później Wojewódzki służyły przez długi czas jedynie pieszym. Starą konstrukcję rozebrano definitywnie w 1958 roku stawiając nowy most. Jedne ze źródeł podają jako projektanta profesora Politechniki Wrocławskiej Jana Kmitę inne - patrz poniżej.

b/h/2008 - na podstawie "Mosty Wrocławia" aut. Maciej Łagiewski



Do 1966 r. nosił nazwę Most Wojewódzki.

Dane techniczne mostu powojennego:

długość - 125,,30 m

szerokość pomostu - 26,58 m

szerokość jezdni - 2x6,40 m

szerokość chodników - 2x3,75 m

Źródło: Mosty Wrocławia w rysunkach projektowych, Leszek Budych.



Sam Most Pokoju uroczyście otwarto w dniu 11 maja 1959 roku. Był to kulminacyjny punkt "Dni Wrocławia". Głównym budowniczym i projektantem powojennej konstrukcji był mgr. inż S. Szyndlar oraz mgr. inż B. Christoff. Koszt to 20 mln złotych. Technologia kablo-betonowa. 5 tysięcy ton betonu, 1.2 tysiąca ton stali. Most budowało 80 pracowników.

b/h/

Wschodni odcinek Odry Wrocławskiej od przecięcia granicą miasta do miejsca, gdzie rzeka rozdziela się przy Wyspie Piasek na dwa ramiona: Odrę Północną i Odrę Południową.

UWAGA: Na zbiór zdjęć i obiektów rzeki Odry we Wrocławiu składają sie odpowiednie zbiory przypisane do wydzielonych odcinków rzeki w granicach miasta, czyli Odry Górnej, Odry Południowej. Odry Północnej i Odry Dolnej.

Przystań pasażerska parowców II



Pomiędzy mostami Lessinga i Kaiserbrücke, przy nabrzeżu dawnej gazowni (obecny bulwar Lecha i Marii Kaczyńskich) od początku wieku znajdowało się tu cumowisko dla barek i holowników. Od drugiej połowy lat dwudziestych nastąpiło przekształcenie cumowiska w przystań pasażerską. Pojawił się na wodzie pomost z małym budynkiem kasowym do obsługi przycumowanych statków pasażerskich.