Tekst - przekład:
Schlesische Illustrierte Zeitung, nr 20 z 19 maja 1928 r.
Dzwonnica kościoła protestanckiego w Zbylutowie.
Jeśli podróżujesz pociągiem z Legnicy przez Złotoryję do Lwówka, zanim dotrzesz do stacji Skorzenice, zobaczysz długą wioskę Zbylutów po prawej stronie, nieco z dala od linii kolejowej z dużym kościołem protestanckim górującym nad wszystkimi budynkami. Był to jeden z wielu bezwieżowych kościołów modlitewnych na Śląsku, które zostały zbudowane przez zbory protestanckie po przejęciu ziemi przez Fryderyka Wielkiego. Ponieważ brakowało dzwonnicy, kościół nie miał dzwonu, co mieszkańcy Zbylutowa i sąsiednich parafii zawsze boleśnie odczuwali. Już na długo przed 1914 rokiem zbierano pieniądze na budowę wieży, ale wojna uniemożliwiła jej realizację, a pieniądze zostały zdewaluowane. Później w trudnych warunkach okresu powojennego trzeba było zebrać nowe pieniądze i zrealizować cel skromnymi już środkami. Wrocławski konsystorz pomagał w miarę swoich możliwości. W 1927 r. urzędnikowi konsystorza zlecono opracowanie projektu dostosowanego do posiadanych środków. Został on zrealizowany w latach 1927/28 przez firmę Schlesische Glockengießerei (Śląska Odlewnia Dzwonów) A. Geittner i Synowie z Wrocławia ( ), która wyprodukowała również dzwony. Dolna część konstrukcji została wykonana z żelaza i posadowiona bezpośrednio na bardzo mocnych murach kościoła. Wieża wystaje z dachu kościoła jako wieżyczka sygnaturkowa, nie obciążając jednak dachu. Hełm jest wykonany z drewna z latarnią i jest pokryty miedzią, podobnie jak powierzchnie boczne. Konstrukcja wieży musiała być oczywiście dobrze dopasowana do budowy kościoła, który miał być jak najmniej naruszony. Radość mieszkańców Zbylutowa i sąsiednich gmin z udanej pracy została wyraźnie doceniona przez wyjątkowo dużą frekwencję mieszkańców podczas ceremonii poświęcenia. Po raz pierwszy zadanie budowy dzwonnicy przy użyciu żelaznej konstrukcji zostało zrealizowane przy znacznie niższych kosztach niż zwykle. Prof. Brandes, Wrocław.

do Tado: Super! Podziękowania!