|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 6
Lata 1960-1963 , Stara Brama Lwowska - widok spod klasztoru franciszkanów. Od prawej brama, pośrodku cela Łukasińskiego i po lewej fragment nadszańca bastionu VII.Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 27 kwietnia 2012, godz. 11:30:07 Autor: fot. T. Radziszewski ... więcej (6) Rozmiar: 1070px x 647px
8 pobrań 2092 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk Obiekty widoczne na zdjęciu
Brama Lwowska Stara więcej zdjęć (102) Architekt: Bernardo Morando Zbudowano: 1599-1605 Stara Brama Lwowska wzniesiona została wg proj. Bernarda Morando w stylu manierystycznym po 1597 ( prawdopodobnie w 1599 spisano umowę na budowę) wg proj. B. Moranda. Jako główna brama miasta miała być początkowo bardziej okazała od pozostałych, a więc trójprzelotowa, z bocznymi przejściami dla pieszych. Ostatecznie zrealizowano jednoprzelotową, bardzo podobną do Bramy Lubelskiej ( Starej ). W zwieńczeniu płaskorzeźba przedstawiająca św. Tomasza Apostoła (patrona miasta) klęczącego przed Chrystusem, po bokach kartusze herbowe rodu Zamoyskich. Poniżej łacińska inskrypcja :\"Zwycięzco grzechu, piekła i śmierci odeprzyj wściekłe ataki wszystkich nieprzyjaciół\". W ścianach bocznych ukośne otwory strzelnicze do prowadzenia ognia czy obserwacji z przyległych kazamat. Podobnie jak Stara Brama Lubelska, Stara Brama Lwowska również została zamurowana podczas rozbudowy umocnień miasta w I poł. XIX wieku (1821). Po przebudowie w kazamaty wyznaczono tu również więzienie, w którym od października roku 1824 do listopada w roku 1825 przetrzymywano w niewoli Waleriana Łukasińskiego, co upamiętniają tablica i płaskorzeźba umieszczone na kurtynie dobudowanej do sąsiedniego nadszańca. Ponowne przejście przez tę bramę udostępniono dopiero przed II wojną światową, dokonano także jej przebudowy pod koniec lat 70. minionego stulecia, dzięki czemu piesi mają możliwość przejścia pod jednym z cennych zamojskich zabytków. Brama ta jest bardzo podobna do Starej Bramy Lubelskiej; odznacza się trójkątnym szczytem oraz płaskorzeźbami (po stronie wschodniej), z których największa, umieszczona pośrodku, przedstawia św. Tomasza Apostoła klękającego przy Zmartwychwstałym Jezusie, oraz dwa kartusze z herbem Zamoyskich po bokach. Pod nimi dwie inskrypcje z napisami w języku łacińskim. Na bocznych ścianach w przejściu przez bramę znajdują się niewielkie otwory strzelnicze. Bastion VII i Nadszaniec południowy więcej zdjęć (146) Zbudowano: 1825-1830 Zabytek: A-15 Bastion nr 7 jest jednym z siedmiu nasypów ziemnych dawnych fortyfikacji Zamościa. W latach 1825 - 1830 w szyi bastionu zbudowano piętrowy, murowany nadszaniec (kawaler) o długości 94 m z wewnętrzną fosą o szerokości 3 m. Był najpoważniejszym punktem wewnętrznego obwodu obrony twierdzy. Cały system przejść wewnętrzych umożliwiał dobrą komunikację z innymi elementami obronnymi. Znajdowały się w nim galerie strzelnicze, kazamaty i przestrzenne klatki schodowe. Do wciągania dział służyły liczne pochylnie. Nadszaniec pełnił funkcję obronną, koszar dla załogi twierdzy, a kazamaty wykorzystywano jako więzienie wojskowe. Od 1866 roku na mocy nakazu cara Aleksandra II Romanowa Nadszaniec był wykorzystywany jako koszary dla wojska rosyjskiego do 1915 roku, a w czasie I wojny światowej przez wojska austriackie.W okresie międzywojennym zajmowany był przez 3 PAL stacjonujący w Zamościu. Po zakończeniu wojny służył jako magazyn dla zakładów i instytucji. Od 1992 roku pełni funkcję hali targowej, a podziemia udostępnione są zwiedzającym, na imprezy artystyczne i towarzyskie. Budynek murowany z czerwonej cegły, elementy dekoracji architektonicznej wykonane z piaskowca. Stropodach przykryty nasypem ziemnym. Strop śródkondygnacyjny nowy, górna kondygnacja sklepiona kolebkowo. Zachowana pochylnia do wtaczania dział. Otwory o wykroju półkolistym i prostokątnym, kamienne rzygacze. Bryła budynku dwukondygnacyjna, przykryta nasypem ziemnym, brak danych na temat podpiwniczenia. Pierwotnie zintegrowana funkcjonalnie z przylegającymi kurtynami i barkami bastionu / zrekonstruowanymi/. Wnętrze przekształcone z zachowaną czytelnością dawnego układu. Do odnotowania zachowana pochylnia do przetaczania dział. Cela Łukasińskiego więcej zdjęć (45) Zbudowano: 1821 Dawniej: Punkt skupu ziemniaków Niewielki ceglany budyneczek pomiędzy Starą Bramą Lwowską a Nadszańcem. Nad portalem zachowały się fragmenty napisu "Więzienie" umieszczonego w czasach Królestwa Polskiego. Przy portalu umieszczona tablica z płaskorzeźbą popiersia Łukasińskiego przykutego do działa z inskrypcją w tle: " Nie ma mocy, która by zmogła miłość Ojczyzny prawdziwą". Płaskorzeźba została przygotowana przez kapitana Stanisława Kozubka w 1924 roku - w setną rocznicę osadzenia w kazamatach zamojskich współorganizatora Narodowego Towarzystwa Patriotycznego. Po buncie zorganizowanym w zamojskim więzieniu Łukasiński został skazany na karę śmierci, następnie został ułaskawiony, a poprzedni wyrok sądu wojskowego skazujący go na 9 lat więzienia został przez ks. Konstantego podwojony. W 1826 roku Łukasińskiego przewieziono do Warszawy, po wybuchu powstania listopadowego został zabrany do twierdzy w Schlüsselburg, gdzie zmarł w 1868 roku. ul. Partyzantów więcej zdjęć (855) Dawniej: Trakt Lwowski/Lwowska/Lembergstrasse Ulica ta powstała około 1822 roku i określano ją jako Trakt Lwowski (biegnący na wschód, w kierunku Lwowa, stąd ta nazwa). Z tym związane było wytyczenie w tym roku Nowej Osady, przez którą trakt ten przebiegał (przecinając w ten sposób Nowy Rynek powstały jako jej centrum), na co wpłynęła przeprowadzona wówczas modernizacja zamojskiej twierdzy. W 1913 roku posadzono przy niej drzewa i ustawiono ławki, a w I poł. lat 60. ulica ta została gruntownie zmodernizowana. Za wikipedia ul. Łukasińskiego Waleriana więcej zdjęć (547) Dawniej: Za Murami/Zatyłki/Brukowana/Festungstrasse Ulica W. Łukasińskiego - jednojezdniowa ulica w Zamościu, jedna z głównych na Starym Mieście. Obiega ona od wschodu główne zabudowania dawnej Twierdzy Zamość stykając się po wschodniej stronie z murami fortecznymi. Ulica ta istnieje od założenia Zamościa. Miała charakter wewnętrznej obwodnicy wzdłuż murów fortecznych. Ulica ta znana była pod nazwą Za murami, od XVIII wieku jako ul. Zatyłki, a następnie od 2. poł. XIX wieku jako ul. Brukowana. Obecna nazwa została nadana w 1918 roku ku czci Waleriana Łukasińskiego (podczas niemieckiej okupacji jako ul. Festungstrasse, czyli ul. Forteczna), który był przez pewien okres więziony w bramach Twierdzy Zamość (najdłużej w celi dobudowanej przy starej Bramie Lwowskiej i nadszańcu, położonych przy tej ulicy). Za wiki |