Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
Lata 1953-1956 , Siedziba Klubu Studentów Wybrzeża "ŻAK" w Gdańsku.
W głębi z prawej, dawna siedziba komitetu wojewódzkiego PZPR. Budynek jeszcze ze starym dachem, przed podpaleniem w grudniu 1970 roku. Obecnie siedziba prokuratury okręgowej.
Poprawiłem nieco podpis, bowiem stwierdzenie Nowy Ratusz jak na tamte lata nie było prawidłowe a wiele podpisów pod zdjęciami, gdzieś gubi rolę KSW ŻAK, które przez lata tu miało swą siedzibę. Nadto wymienienie KW PZPR bez precyzyjnego wskazania prawo, lewo mogła być myląca, bowiem w d. Generalkommando też przez jakiś czas mieściła się "partia".
Generalkommando - budynek, w którym obecnie ma siedzibę Rada Miasta (a więc nazywany jest obecnie "Nowym Ratuszem"), a ściślej kompleks budynków znanych w historii gdańskiej architektury pod nazwą "Generalkommando", powstał w latach 1898-1901 jako siedziba dowództwa pruskiego garnizonu stacjonującego w Mieście. Kompleks składał się z "rezydencji", oficyny (nie zachowanej do dziś) i budynku stajennego (dzisiaj zwanego "wozownią"). Całość otaczał park o powierzchni 1,8 ha. Koszt wzniesienia kompleksu budynków wyniósł ok. 620 000 ówczesnych marek. W latach 1919-1939 był siedzibą Wysokiego Komisarza Ligi Narodów w Gdańsku. Ale jeszcze zanim się nią stał, miał miejsce spór między wysokim komisarzem R. Hakingiem, a gdańskim Volkstagiem. Na siedzibę komisarza starano się przeznaczyć willę przy placu Hanzy (dawną rezydencję prezydenta gdańskiej rejencji), a dawne Generalkommando przeznaczyć dla Volkstagu. Haking miał na to odpowiedzieć, że willa jest dla Wysokiego Komisarza Ligi Narodów zbyt mało reprezentacyjna, a że jego pozycja w Wolnym Mieście była jeszcze wówczas bardzo silna, wygrał ostatecznie spór z Volkstagiem, który musiał opuścić rezydencję pruskiego dowódcy garnizonu gdańskiego. Można zatem założyć, że do listy użytkowników obiektu dodać należy właśnie parlament Wolnego Miasta, który, krótko bo krótko, ale tam właśnie przez jakiś czas się mieścił. W 1938 r. Gauleiter Forster obiecywał C.J.Burkhardtowi - ostatniemu Wysokiemu Komisarzowi Ligi Narodów w Gdańsku - że w jego rezydencji urządzi kasyno dla partyjnych dostojników.
Wbrew tym, jak zwykle butnym, pogróżkom Gauleitera latach wojny mieścił się tam Zarząd Okręgu Wojsk Lądowych (Heeresstandortverwaltung) i zamieszkiwał generał piechoty Max Bock, a także ppłk Hans-Ludwig Grosser oraz woźny Wollschläger. W latach powojennych budynek był siedzibą partyjnych władz - najpierw PPR, a później PZPR.
Od 1957 r. pozostałymi z kompleksu dwoma budynkami (rezydencją i wozownią) władał studencki klub "Żak".
W latach 1978-1988 trwał niekończący się remont budynku.
15 kwietnia 1999 r. klub opuścił budynek, który objęła Rada Miasta, przemianowując go na "Nowy Ratusz".
Za
Dawniej: Westpreußische (1914-20), Danziger Feuersozietät (1920-45), Komitet Wojewódzki PZPR
Niedługo przed I wojną światową, Zachodniopruskie Towarzystwo Ubezpieczeń od Ognia (Westpreussische Feuersozietat) kupiło teren po dawnym sierocińcu i Domu Pracy i wybudowało na nim siedzibę wg projektu Alberta Carstena (m.in. twórcy gmachów Politechniki Gdańskiej). Towarzystwo ubezpieczeniowe rozpoczęło działalność, 1 kwietnia 1916 r. Okazały budynek nawiązywał do baroku, choć kiedy go budowano, czas wojenny przymuszał do zastosowania oszczędności. Jedno ze skrzydeł bocznych, wybudowanych w stylu neorenesansowym, zostało ozdobione fasadą rozebranego sierocińca. Po roku 1920 a więc w czasie utworzenia Wolnego Miasta, spółka działała dalej, zmieniając szyld na Towarzystwo Ubezpieczeń od Ognia "Gdańsk" (Danziger Feuersozietat) . Budynek w dobrej kondycji przetrwał zagładę miasta wiosną 1945 r. Początkowo mieścił się tutaj Powszechny Zakład Ubezpieczeń Wzajemnych, ale wkrótce przejęła go PZPR, tworząc w nim siedzibę Komitetu Wojewódzkiego partii. Podczas wydarzeń w grudniu 1970 r. strajkujący robotnicy podpalili znienawidzoną siedzibę "robotniczej" partii, w wyniku czego dach uległ kompletnemu spaleniu. Od wiosny roku 1971 przystąpiono do odbudowy dachu, jednak dotychczasową spadziową konstrukcję dachu zastąpiono płaską m.in. na możliwość ewakuacji śmigłowcem. Po zmianach ustrojowych na przełomie lat 80-tych i 90-tych budynek stał się siedzibą Prokuratury Okręgowej w Gdańsku.