Początki murowanego budynku zlokalizowanego przy pszczyńskim rynku pod numerem 10, związane są nierozerwalnie ze skutkami wielkiego pożaru miasta jaki miał miejsce w roku 1748. W tym pożarze kramarz wyznania mojżeszowego Hirschel Feytel Monk, stracił cały swój majątek. Monk zobowiązał się do odbudowania domu murowanego o dwu kondygnacjach pokrytego dachówką, w związku z czym magistrat przyznał mu 320 talarów tzw. zapomogi pożarowej. Monk w pierwszej kolejności wystawił oborę dla bydła w podwórzu, a następnie piętrową kamienicę przy rynku. W związku z posiadaniem piętrowej kamienicy z oficynami przy rynku miał on także prawo do wyszynku piwa. Niestety w roku 1765 Monk zbankrutował, i w związku z tym po kilku latach opuścił Pszczynę. Około 1771 r. właścicielem kamienicy stał się radca Paul Carl Tieger, który właścicielem pozostawał do swej śmierci. W roku 1815 wdowa po nim wykonała remont dachu nad oborą, a następnie w roku 1817 sprzedała kamienicę sukiennikowi Johannowi Neumannowi za 3380 talarów. W roku 1848 Neumann sprzedał kamienicę Antonowi Kaszyczce, z zawodu kapelusznikowi, który do Pszczyny przyjechał z Chrzanowa w Wielkim Księstwie Krakowskim. W związku z fatalnym stanem technicznym piętra budynku, które groziło zawaleniem właściciel nie był w stanie wynająć pomieszczeń na piętrze domu, i w końcu w roku 1850 został wykonany remont kapitalny i odnowienie fasady. W dokumentach miejskich jakie znajdują się w archiwach zachowała się informacja o tym, że po remoncie zysk z wynajęcia pokoi na piętrze budynku przyniósł w 1850 r. 120 talarów. Następnie w roku 1854 Anton Kaszyczka sprzedał dom za 4740 talarów Karolinie Mischke z domu Bock. W latach 1898-1899 właścicielami kamienicy zostali kupcy Johann i Julian Mendzel, którzy handlowali zbożem, prowadzili wytwórnię denaturatu i papierosów. W kolejnych latach XX w., w okresie lat 30-tych dom był własnością rodziny Śmieszek, której nestor Teodor Śmieszek przybyły do Pszczyny w roku 1901 prowadził w Pszczynie warsztat blacharski. W roku 1921 w kamienicy pod numerem 10 swą siedzibę miał Oberschlesischer Bankverein Aktiengesellschaft (Śląski Bank Związkowy), a także Ajentura Towarzystwa Ubezpieczeń Silesia S.A.. Wykazy prowadzonej działalności gospodarczej w tym budynku w okresie przed II wojną światową zawierają m. In. następujące nazwiska: Salo Steiner – sklep z artykułami szklanymi (porcelana, szkło, lampy) oraz towarami krótkimi (falbanki, rękawiczki, kwiaty sztuczne, wachlarze, pończochy), kupiec Adolf Holländer – który przejął sklep po Stainerze, i rozszerzył asortyment także na figurki z terakoty, portmonetki, nesesery, kufry podróżne, był także hurtownikiem mebli i krzeseł, Hermann Müksch – sprzedający nasiona świeżych i suszonych kwiatów i warzyw oraz wykonywał na zamówienie kompozycje ze Świerzych i suszonych kwiatów. Jak pamiętają najstarsi mieszkańcy Pszczyny, w sklepie u Mükscha można było kupić także kawę, herbatę i owoce południowe.