Mauzoleum powstało w 1938 r. z inicjatywy ks. Jana Wiśniewskiego dla upamiętnienia postaci pułkownika Dionizego Czachowskiego, bohaterskiego przywódcy powstania styczniowego oraz przechowania jego szczątków pośmiertnych, przeniesionych z miejsca pierwotnego pochówku w Bukównie. Wykonane z granitu i z marmuru w formie baldachimowej według projektu radomskiego architekta Kazimierza Prokulskiego pierwotnie usytuowane zostało przed kościołem oo. Bernardynów.
W 1940 r. okupanci niemieccy nakazali zburzyć pomnik. Dzięki patriotycznej postawie kilku osób poszczególne części pomnika ponumerowano i zabezpieczono na placu bazy materiałowej u zbiegu ulic Reja i Mireckiego, gdzie przetrwały lata wojny. Trumienkę z prochami D. Czachowskiego ukryto natomiast w podziemiach kościoła oo. Bernardynów. Pomnik – mauzoleum odbudowano i ustawiono na placu 72 Pułku Piechoty przy ul. Malczewskiego w setną rocznicę śmierci płk. D. Czachowskiego, ale już bez trumienki z jego szczątkami. W zamian umieszczono pamiątkową, żeliwną tablicę i urnę z ziemią z miejsc walk 72 Pułku Piechotyw czasie II wojny światowej. W miejsce krzyża, który przed wojną znajdował sięna szczycie mauzoleum, umieszczono orła.
Natomiast kolejny pogrzeb Dionizego Czachowskiego odbył się 21 marca 1981 r. Tym razem szczątki dowódcy złożono w granitowym sarkofagu w kaplicy adoracyjnej kościoła oo. Bernardynów.
źródło: