Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
Brama Mostowa w Warszawie, to brama miejska ze strażnicami znajdująca się na Nowym Mieście, która służyła do ochrony pierwszego, drewnianego mostu w Warszawie - Mostu Zygmunta Augusta. Zbudowana jest z cegły i posiada ostrołukowy, gotycki przejazd. Brama miała ochraniać most w szczególności przed pożarem.
Wybudowana w 1582 roku na polecenie królowej Anny Jagiellonki umiejscowiona została u wylotu Chwaliszewa, którą to ulicę zaczęto później zwać Mostową. W roku 1603 most zniszczyła powódź, a sama brama w latach 1648-49 została przebudowana na prochownię, a następnie w 1769 w więzienie. Przy okazji ostatniej przebudowy dobudowano do bramy Dom Poprawy, a następnie skrzydło wzdłuż ulicy Boleść. W 1833 więzienie zlikwidowano, a w 1838 budynki zmieniono w kamienicę czynszową. Po uszkodzeniach wojennych w latach 1961-1967 bramę odbudowano z wyeksponowaniem pierwotnych cech gotyckich i cały kompleks budynków przeznaczono na Teatr Stara Prochofnia.
W związku z podwyższeniem nieznacznie przez lata poziomu, na którym znajduje się ulica Boleść, część murów bramy od strony ulicy znajduje się pod ziemią.
Występuje już w średniowieczu jako przedłużenie ul. Mostowej do Wisły, wraz z którą stanowiła dojazd do mostu na rzece ufundowanego około roku 1580 przez Annę Jagiellonkę. W roku 1581 przy ulicy wzniesiono zespół Bramy Mostowej, w późniejszym okresie mieszczącej prochownię.
Pozostałą zabudowę ulicy stanowiły wówczas drewniane spichlerze; dopiero w roku 1780 pojawiły się przy Boleść pierwsze murowane kamienice. Około roku 1910 w związku z rozbudową produkującej ekstrakty garbarskie fabryki "Quebracho" mieszczącej się przy ul.Rybaki, fabryczne zabudowania otrzymały dodatkową numerację przyporządkowaną ul. Boleść – numer 2/4.
Wszystkie zabudowania przy ulicy spłonęły w roku 1944, wypalony zespół Bramy Mostowej i więzienia został odbudowany po wojnie, zaś zabudowania fabryki "Quebracho" ostatecznie wyburzono w latach 60.