Grodkowski browar powstał w 1861 r. Nieprzerwanie funkcjonował do 1945 r. Jego właścicielami bylła rodzina Schefflerów, od 1900 r. Max, ostatni - jego syn Otto od 1941 r. W latach 30. XX wieku nosił nazwę - Lagerbierbrauerei Max Scheffler. Wówczas posiadał własną słodownię, warzelnię o zdolności 1,1 t. zasypu, urządzenia chłodnicze o zdolności 50 tys. cal. Na wyposażeniu były 2 ciężarówki i cztery wozy. Wg zapisanych informacji produkowano tu piwa Helles-Lagerbier, Dunkles-Lagerbier i Scheffler-Bockbier czyli dolnej fermentacji (marcowe) i piwo słodowe górnej fermentacji oraz napoje bezalkoholowe. Zdolność produkcyjna w latach 1936/37 wynosiła 7,2 tys. hl. a zatrudnienie 28 pracowników, wśród których należy wspomnieć o głównym piwowarze Wilhelmie Wimmerze.
Browar przetrwał wojnę niezniszczony. Jednak nie doszło do jego uruchomienia. Powojenne losy nieczynnego browaru, słodowni i hurtowni związane były początkowo z browarem w Brzegu. W 1958 r. uruchomiono słodownię, działającą na potrzeby browaru w Niemodlinie. Grodkowska hurtownia prowadziła też sprzedaż niemodlińskiego piwa. W części budynków browaru działała rozlewnia napojów. Zatrudnienie w byłym browarze wynosiło od 3 osób w 1946 r. do 18 osób w 1963 r. Do ok. 1970 r. działała słodownia i budynki przy ul.Ligonia stopniowo zaczęły odchodzic w zapomnienie.
Do dziś w gminnej ewidencji zabytków figurują wszystkie budynki jako zespół dawnego browaru;
- słodownia
- warzelnia
- komin
- leżakownia i fermentownia
- budynek socjalny
- wialnia
- dom mieszkalny, dawny dom dyrektora
Obiekt zamienia się w ruinę. Część, jak w przypadku słodowni udało się zagospodarować, są w nim mieszkania. Na rozebranych fragmentach powstały firmy. Reszta ogrodzona czeka na unicestwienie albo cud.

na podstawie