Początki istnienia Bialskich Fabryk Mebli w Białej Podlaskiej datują się od 1869 roku. Wtedy to , wywodzący się z rodziny francuskich przemysłowców i handlowców, Henryk i Bernard Raabe założyli w Białej Podlaskiej niewielką fabrykę drewnianych sztyftów do obuwia. Potocznie nazywano ją fabryką Raabego. W dalszych latach działalności fabryka podjęła produkcję kopyt szewskich. Wyroby sprzedawano na rynek krajowy i eksportowano do carskiej Rosji oraz do Turcji. W początkach XX wieku fabryka Raabego była jednym z większych i znanych zakładów przemysłu drzewnego w Polsce, zatrudniając ponad 500 pracowników.
Kres świetności i rozwoju fabryki położył wybuch I wojny światowej w 1914 roku. Wojska rosyjskie cofające się na wschód, wywiozły część maszyn i urządzeń fabrycznych a pozostałe obiekty fabryki podpaliły i zniszczyły.Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. dawni właściciele fabryki odbudowali ją prawie od fundamentów. Nowe maszyny sprowadzone z Niemiec obsługiwały rynek lokalny i krajowy w zakresie tartacznictwa. W okresie bezpośrednio poprzedzającym wybuch II wojny światowej fabryka przeżywała okres rozkwitu i prosperity.
Działania wojenne 1939 roku oszczędziły fabrykę Raabego. Po wkroczeniu wojsk niemieckich fabryka przeszła pod zarząd niemieckiej administracji gospodarczej. Wytwarzała ona w tym czasie swe dawne tradycyjne wyroby oraz różnego rodzaju opakowania dla niemieckiego przemysłu zbrojeniowego.
Niezwłoczne po wyzwoleniu podjęto inicjatywę uruchomienia zakładu i przystąpienia do produkcji. I tak kolejno działalność podjęły : tartak, sztyfciarnia, kopyciarnia i szczotkarnia.
Od roku 1951 rozpoczęło się poszukiwanie nowych rynków zbytu, doskonalenie i dostosowywanie produkcji do potrzeb odbiorców krajowych i zagranicznych. W roku 1962 podjęto produkcję mebli.