Autorem pomysłu neonu był architekt, Janusz Tarantowicz. W 1960 roku jego koncepcja została zatwierdzona przez urzędników miejskich. Postać czterometrowego dżentelmena z kwiatkiem, witającego przyjezdnych słowami "dobry wieczór we Wrocławiu" rozbłysła jednak dopiero dwa lata później - na początku 1962 roku.
Neon zainstalowano na nowym bloku mieszkalnym, wybudowanym naprzeciwko dworca Głównego (ówczesna ul. Świerczewskiego 106-114). Co interesujące, inwestorem prawdopodobnie był właściciel budynku, czyli Polskie Koleje Państwowe.
Neon ten był pierwszym tak wielkim w mieście i jednocześnie pierwszym służącym poprawianiu humoru mieszkańców. Zapadł w pamięci wielu wrocławian i osób spoza miasta jako "sympatyczny ludzik uchylający kapelusza". Takiej animacji jednak nie wprowadzono - neon po prostu zapalał się sekwencyjnie: najpierw pojawiała się postać człowieka, a potem napis powitania.
W pierwotnej formie neon dotrwał do lat osiemdziesiątych. W maju 1983 roku wyrażono zgodę na adaptację strychu klatki Świerczewskiego 106 na cele mieszkalne. Roboty miały być wykonane według dokumentacji opracowanej przez Miastoprojekt. W 1984 roku, w trakcie prac, okazało się, że w miejscu, w którym miały być wykonane okna, znajduje się neon przedstawiający człowieka. Administrator budynku zwrócił się więc do Miastoprojektu o poprawienie dokumentacji. Zasugerowano przy tym zaprojektowanie okien w ścianie bocznej budynku.
W sierpniu Miastoprojekt przedstawił projekt zmian. Autor projektu budynku (arch. Wiesław Kiełczewski) nie zgodził się na wybicie okien w ścianie szczytowej. Wobec tego jedynym rozwiązaniem było przeniesienie dżentelmena na dach. Projekt ten został zaakceptowany przez Naczelnego Plastyka miasta Wrocławia 16 sierpnia 1984 r. Mniejszego "człowieczka" (o wzroście tylko 2,5 m) zaprojektował inny artysta plastyk - Jerzy Werszler, z wrocławskiej Reklamy. Przebudowa neonu prawdopodobnie nastąpiła w 1985 roku. Od tej pory napis powitania nie wychodzi już z ust dżentelmena, ale... sąsiaduje z jego sylwetką. Stara postać jeszcze przez jakiś czas leżała na dachu budynku, jej dalszych losów nie udało się jednak jak dotąd ustalić.
W ostatnich latach neon nie był już animowany. Witający przyjezdnych napis świecił jeszcze na przełomie wieków. Funkcjonował cały czas jako neon kolejowy. Przetrwał okres przemian i restrukturyzacji PKP, po czym kilka lat temu spółka PKP Energetyka, która nim się opiekowała - nie widząc związku ze swoją działalnością, czemu trudno się zresztą dziwić - zadecydowała o przekazaniu bądź wyłączeniu neonu. Do przekazania nie doszło - wspólnota mieszkaniowa bloku Piłsudskiego 106-116, w którym mieszkają głównie emeryci kolejowi, stwierdziła, że nie podołałaby utrzymaniu kosztów eksploatacji. Wobec braku innych chętnych, neon został wyłączony.
Ostatnimi czasy ponownym uruchomieniem neonu zainteresowała się nowopowołana firma PKP Dworce Kolejowe (jest to część grupy PKP, mająca w zarządzie największe dworce kolejowe w kraju - we Wrocławiu tylko Główny). Koszt uruchomienia oceniono na kilkanaście tysięcy złotych. PKP Dworce Kolejowe wystąpiły zatem do wspólnoty z propozycją wykonania remontu neonu i ponoszenia kosztów jego eksploatacji. Dla uzasadnienia wydatku zaproponowano przy tym uzupełnienie neonu o "podpis" - symbol PKP. Zarząd wspólnoty mieszkaniowej, choć również traktujący neon z sentymentem, patrzył jednak na dach budynku z komercyjnego punktu widzenia. W negocjacjach zapanował więc pat - PKP Dworce Kolejowe nie były bowiem w stanie ponosić większych kosztów.
Autor tekstu: Bogusław Molecki WWW: http://www.molecki.transport.pwr.wroc.pl/neony/dwww/
