Koloruj
 | Polska › Wydarzenia historyczne › 1919-1920 - Wojna polsko-bolszewicka |
18 maja 1920 , Plac Zamkowy - powitanie marszałka Józefa Piłsudskiego po powrocie ze zwycięskiej Wyprawy Kijowskiej. Poniżej osoby, które udało mi się zidentyfikować. Pierwszy z prawej adiutant marszałka, porucznik Bolesław Wieniawa-Długoszowski. W rozmowie z marszałkiem, gen. Paul Henrys - szef francuskiej misji wojskowej w Polsce. Na prawo od marszałka Wojciech Trąmpczyński - marszałek sejmu. Drugi na prawo od Trąmpczyńskiego, idzie Stanisław Wojciechowski. Na zdjęciu po prawej widoczny Zamek Królewski. Fot. Instytut Józefa Piłsudskiego w Londynie.
|
Na stronie od 2006 kwiecień
20 lat 1 miesiąc 18 dni |
Wojna polsko-bolszewicka (wojna polsko-sowiecka, wojna polsko-radziecka, wojna polsko-rosyjska 1919–1921) – pomiędzy odrodzoną II RP a Rosyjską Federacyjną Socjalistyczną Republiką Radziecką, dążącą do podboju europejskich państw i przekształcenia ich w republiki sowieckie, zgodnie z ideologią, doktryną polityczną i programem politycznym RKP (b) oraz jej deklarowanymi celami politycznymi, określanymi jako "Rewolucja z zewnątrz”.
We wrześniu 1920 Włodzimierz Lenin w czasie przemówienia na IX Konferencji RPK przedstawił główną (według niego) przyczynę wojny polsko-bolszewickiej: "...stwierdziliśmy, że gdzieś pod Warszawą znajduje się nie centrum polskiego rządu burżuazyjnego i republiki kapitału, ale centrum całego współczesnego systemu imperialistycznego, oraz że okoliczności pozwalają nam wstrząsnąć tym systemem i prowadzić politykę nie w Polsce, ale w Niemczech i w Anglii. Tym samym stworzyliśmy w Niemczech i Anglii zupełnie nowy odcinek rewolucji proletariackiej, walczącej z ogólnoświatowym imperializmem…."
Wojna przez cały okres trwania toczyła się równolegle w wymiarze militarnym i bardzo silnie zaakcentowanym wymiarze politycznym. Trwała w latach 1919–1920, a jej najważniejszymi epizodami militarnymi były: https://pl.wiki...ijowska_(1920)"
12 października 1920 delegacja Sejmu RP i Rządu RP oraz delegacja rządu RFSRR zawarły w Rydze - zawieszenie broni (weszło w życie 18 października), a 18 marca 1921, również w Rydze, podpisany został pokojowy "Traktat Ryski", który wytyczył granicę polsko-radziecką. Do czasu agresji ZSRR na Polskę (1939) traktat regulował stosunki pomiędzy II Rzecząpospolitą a RFSRR, a następnie (od 1922) z ZSRR.
W polskiej historiografii konflikt określany jest najczęściej jako: wojna polsko-bolszewicka, wojna polsko-radziecka, wojna polsko-sowiecka.
Na placu znajduje się kolumna króla Zygmunta III Wazy z 1644, najstarszy i symboliczny dla miasta pomnik (dzieło Clemente Molliego). We wschodniej pierzei placu stoi bryła zrekonstruowanego po zniszczeniach II wojny światowej Zamku Królewskiego, rezydencji książąt mazowieckich, a następnie królów Polski i wielkich książąt Litwy z XVI-XVIII wieku, zbombardowanej i wysadzonej w powietrze przez hitlerowców w czasie II wojny światowej. W roku 1949 plac został połączony schodami ruchomymi z nowo powstałą Trasą W-Z. Przebiegający pod placem Zamkowym tunel Trasy W-Z oraz jej wiadukt (prowadzący do mostu Śląsko-Dąbrowskiego) powstały w miejscu zniszczonego w czasie działań wojennych wiaduktu Pancera, w latach 1844-1864 stanowiącego zjazd z placu nad Wisłę, później pełniącego funkcję łącznika Krakowskiego Przedmieścia z I Mostem na Wiśle i prawobrzeżną częścią miasta. W roku 1907 wiadukt zmodernizowano na potrzeby obsługi tramwajów elektrycznych, które pojechały nim niecały rok później.
Plac ten był widownią wielu dramatycznych scen z historii Polski. Odbywały się tutaj manifestacje patriotyczne, w okresie poprzedzającym wybuch powstania styczniowego. 27 lutego 1861 od kul rosyjskich poległo pięciu powstańców. 8 kwietnia 1861 roku pięć rot piechoty i dwa szwadrony jazdy rosyjskiej (w sumie około 1300 ludzi), dowodzone przez generała Stiepana Aleksandrowicza Chrulewa dokonały tutaj krwawej masakry cywilnej ludności Warszawy, w wyniku czego zginęło ponad 100 osób.