starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Co to jest z prawej na tym wózku szynowym ?
2012-07-27 22:57:56 (13 lat temu)
do piotr brzezina : Jakiś dźwig? Po drugiej stronie kanału też jest.
2012-07-28 09:24:23 (13 lat temu)
labeo7
+1 głosów:1
Zmieniłem datowanie na sprzed 1960, widoczne 5 spichrzy.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: Zmiana
2017-12-02 14:52:16 (8 lat temu)
Mariusz Brzeziński
Na stronie od 2011 sierpień
14 lat 8 miesięcy 0 dni
Dodane: 27 lipca 2012, godz. 20:01:04
Rozmiar: 1050px x 651px
13 pobrań
1593 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Mariusz Brzeziński
Obiekty widoczne na zdjęciu
muzea
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1793-1800
Dawniej: Friderizianische Speicher
Zabytek: - spichrz, ul. Grodzka 7, 1794-97, nr rej.: 418 z 25.01.1960 oraz 418 z 12.05.1993 - spichrz,
Spichrze nad Brdą przy ul. Grodzkiej 7-11 stanowią niewielką, ale charakterystyczną dla Bydgoszczy pozostałość licznych podobnych starych magazynów zbożowych, rozmieszczonych dawniej, już prawdopodobnie od XIV w., po obu stronach Brdy. Ilość ich jest jednak trudna do ustalenia. Początkowo spichrze służyły do magazynowania produktów rolnych i spożywczych, przewożonych następnie drogą wodną do Gdańska. Później stanowiły składy wyrobów kamionkowych, szkła i porcelany, wyrobów bednarskich oraz artykułów spożywczych. Dwa z nich - pod nr 13 i 15 - spłonęły w nocy z 5 na 6 lutego 1960. Spichrze wielokondygnacyjne przy ul. Grodzkiej nr 9 i 11 pochodzące z 1 połowy XIX w., adaptowane w latach 1962-64 na cele wystawiennicze i od 1992 konserwowane, zajmuje Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego. Spichrz przy ul. Grodzkiej nr 7, tzw. holenderski z 1793 r., o zaokrąglonym dachu dwuspadowym z licznymi małymi okienkami, mieścił Estradę Bydgoską. Spichrze zrosły się z krajobrazem miasta i stanowią jeden z charakterystycznych, malowniczych jego elementów.
Zabytek:
- spichrz, ul. Grodzka 7, 1794-97, nr rej.: 418 z 25.01.1960 oraz 418 z 12.05.1993
- spichrz, ul. Grodzka 9, szach., 1793, nr rej.: 455 z 15.07.1961 oraz 455 z 12.05.1993
- spichrz, ul. Grodzka 11, szach., 1794-1800, nr rej.: 456 z 15.07.1961 oraz 456 z 12.05.1993

Więcej na Skyscrapercity -

ul. Grodzka
więcej zdjęć (354)
ul. Stary Port
więcej zdjęć (376)
Dawniej: Kasernenstrasse, Frankego, Hermann Frankestrasse, Wyzwolenia, Juliana Marchlewskiego
Ulica Stary Port – ulica na terenie Starego Miasta w Bydgoszczy, położona na nabrzeżu Brdy.

Położenie

Ulica rozciąga się na północnym nabrzeżu rzeki Brdy od skrzyżowania z ulicą Bernardyńską do mostu im. Jerzego Sulimy-Kamińskiego. Po drodze dochodzą do niej od północy następujące ulice: ul. Franciszka Ksawerego Druckiego-Lubeckiego, ul. Pocztowa.

Z ulicą sąsiaduje bulwar nad Brdą, w 2009 r. nazwany Bulwarem Zbigniewa Urbanyiego.
Historia

Ulica powstała na śladzie dawnej drogi prowadzącej wzdłuż Starego Portu w Bydgoszczy. Droga ta istniała już w okresie staropolskim. Na nabrzeżu Brdy składowano towary i zbijano tratwy. Na szczegółowym planie zabudowy miasta, sporządzonym przez pruskiego geometrę Gretha w 1774 r., widnieje zespół spichlerzy zlokalizowany wzdłuż ulicy. W końcu XVIII wieku w miejscu dzisiejszej Poczty Głównej zbudowano zespół koszar dla pruskiego garnizonu. Na planie miasta z 1809 r. widnieje zespół budynków w północnej pierzei ulicy, zaś od ul. Druckiego-Lubeckiego rozciągały się ogrody i pola uprawne folwarku Grodztwo.

W połowie XIX wieku istniała już północna pierzeja kamienic oraz nowo wzniesiony spichlerz zbożowy. Intensyfikacja zabudowy przypada na koniec XIX wieku. Przy ulicy wzniesiono wówczas okazały zespół budynków pocztowych (1883-1885) oraz kamienicę narożną z Placem Teatralnym (1894). Szerokie nabrzeże było wykorzystywane do wyładuku i załadunku towarów z barek podążajacych drogą wodną Wisła-Odra.

W latach 1976-1978 i 1986-1987 nabrzeże Brdy sąsiadujące z ulicą zostało przebudowane i zmodernizowane na ciąg spacerowo-wypoczynkowy[1]. W 1989 r. w pobliżu bulwaru ustawiono rzeźbę „Trzy Gracje”.
Nazwy

Ulica w przekroju historycznym posiadała następujące nazwy[2]:

1855-1909 – Kasernenstrasse
1909-1920 – Hermann Frankestrasse
1920-1939 – Hermana Frankego
1939-1945 – Hermann Frankestrasse
1945-1956 – Wyzwolenia
1956-1990 – Juliana Marchlewskiego
od 1990 – Stary Port

Nazwa ulicy w I połowie XX wieku nawiązywała do przemysłowca, Honorowego Obywatela Bydgoszczy – Hermana Franke, zaś w okresie PRL – do działacza socjalitycznego Juliana Marchlewskiego.
Zabudowa

Północną pierzeję ulicy Stary Port stanowią kamienice czynszowe wzniesione w II połowie XIX wieku, spichlerz szachulcowy oraz dwa duże kompleksy zabudowań:

Poczta Główna,
oddział Narodowego Banku Polskiego.

Od tych kompleksów wzięły nazwy uliczki dochodzące do Starego Portu od strony ul. Jagiellońskiej.

Obecnie ulica Stary Port wraz z bulwarem im. Zbigniewa Urbanyiego stanowi reprezentacyjną część Bydgoskiego Węzła Wodnego. Spacerując tu, zwłaszcza po zmroku można poczuć klimat Bydgoszczy jako miasta ściśle związanego z rzeką. Podświetlone zabytki: pałacyk Lloyda, spichlerze, „nowe spichrze”, gmach Poczty odbijają swe wizerunki w wodzie, a na rzece obserwować można barki z kawiarniami.

źródło: wikipedia