|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
Lata 1950-1959 , Nabrzeże Stary Port.Skomentuj zdjęcie
|
13 pobrań 1593 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Mariusz Brzeziński Obiekty widoczne na zdjęciu
Spichrze nad Brdą - Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego więcej zdjęć (210) Atrakcja turystyczna Zbudowano: 1793-1800 Dawniej: Friderizianische Speicher Zabytek: - spichrz, ul. Grodzka 7, 1794-97, nr rej.: 418 z 25.01.1960 oraz 418 z 12.05.1993 - spichrz, Spichrze nad Brdą przy ul. Grodzkiej 7-11 stanowią niewielką, ale charakterystyczną dla Bydgoszczy pozostałość licznych podobnych starych magazynów zbożowych, rozmieszczonych dawniej, już prawdopodobnie od XIV w., po obu stronach Brdy. Ilość ich jest jednak trudna do ustalenia. Początkowo spichrze służyły do magazynowania produktów rolnych i spożywczych, przewożonych następnie drogą wodną do Gdańska. Później stanowiły składy wyrobów kamionkowych, szkła i porcelany, wyrobów bednarskich oraz artykułów spożywczych. Dwa z nich - pod nr 13 i 15 - spłonęły w nocy z 5 na 6 lutego 1960. Spichrze wielokondygnacyjne przy ul. Grodzkiej nr 9 i 11 pochodzące z 1 połowy XIX w., adaptowane w latach 1962-64 na cele wystawiennicze i od 1992 konserwowane, zajmuje Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego. Spichrz przy ul. Grodzkiej nr 7, tzw. holenderski z 1793 r., o zaokrąglonym dachu dwuspadowym z licznymi małymi okienkami, mieścił Estradę Bydgoską. Spichrze zrosły się z krajobrazem miasta i stanowią jeden z charakterystycznych, malowniczych jego elementów. Zabytek: - spichrz, ul. Grodzka 7, 1794-97, nr rej.: 418 z 25.01.1960 oraz 418 z 12.05.1993 - spichrz, ul. Grodzka 9, szach., 1793, nr rej.: 455 z 15.07.1961 oraz 455 z 12.05.1993 - spichrz, ul. Grodzka 11, szach., 1794-1800, nr rej.: 456 z 15.07.1961 oraz 456 z 12.05.1993 Więcej na Skyscrapercity - ul. Grodzka więcej zdjęć (354) ul. Stary Port więcej zdjęć (376) Dawniej: Kasernenstrasse, Frankego, Hermann Frankestrasse, Wyzwolenia, Juliana Marchlewskiego Ulica Stary Port – ulica na terenie Starego Miasta w Bydgoszczy, położona na nabrzeżu Brdy. Położenie Ulica rozciąga się na północnym nabrzeżu rzeki Brdy od skrzyżowania z ulicą Bernardyńską do mostu im. Jerzego Sulimy-Kamińskiego. Po drodze dochodzą do niej od północy następujące ulice: ul. Franciszka Ksawerego Druckiego-Lubeckiego, ul. Pocztowa. Z ulicą sąsiaduje bulwar nad Brdą, w 2009 r. nazwany Bulwarem Zbigniewa Urbanyiego. Historia Ulica powstała na śladzie dawnej drogi prowadzącej wzdłuż Starego Portu w Bydgoszczy. Droga ta istniała już w okresie staropolskim. Na nabrzeżu Brdy składowano towary i zbijano tratwy. Na szczegółowym planie zabudowy miasta, sporządzonym przez pruskiego geometrę Gretha w 1774 r., widnieje zespół spichlerzy zlokalizowany wzdłuż ulicy. W końcu XVIII wieku w miejscu dzisiejszej Poczty Głównej zbudowano zespół koszar dla pruskiego garnizonu. Na planie miasta z 1809 r. widnieje zespół budynków w północnej pierzei ulicy, zaś od ul. Druckiego-Lubeckiego rozciągały się ogrody i pola uprawne folwarku Grodztwo. W połowie XIX wieku istniała już północna pierzeja kamienic oraz nowo wzniesiony spichlerz zbożowy. Intensyfikacja zabudowy przypada na koniec XIX wieku. Przy ulicy wzniesiono wówczas okazały zespół budynków pocztowych (1883-1885) oraz kamienicę narożną z Placem Teatralnym (1894). Szerokie nabrzeże było wykorzystywane do wyładuku i załadunku towarów z barek podążajacych drogą wodną Wisła-Odra. W latach 1976-1978 i 1986-1987 nabrzeże Brdy sąsiadujące z ulicą zostało przebudowane i zmodernizowane na ciąg spacerowo-wypoczynkowy[1]. W 1989 r. w pobliżu bulwaru ustawiono rzeźbę „Trzy Gracje”. Nazwy Ulica w przekroju historycznym posiadała następujące nazwy[2]: 1855-1909 – Kasernenstrasse 1909-1920 – Hermann Frankestrasse 1920-1939 – Hermana Frankego 1939-1945 – Hermann Frankestrasse 1945-1956 – Wyzwolenia 1956-1990 – Juliana Marchlewskiego od 1990 – Stary Port Nazwa ulicy w I połowie XX wieku nawiązywała do przemysłowca, Honorowego Obywatela Bydgoszczy – Hermana Franke, zaś w okresie PRL – do działacza socjalitycznego Juliana Marchlewskiego. Zabudowa Północną pierzeję ulicy Stary Port stanowią kamienice czynszowe wzniesione w II połowie XIX wieku, spichlerz szachulcowy oraz dwa duże kompleksy zabudowań: Poczta Główna, oddział Narodowego Banku Polskiego. Od tych kompleksów wzięły nazwy uliczki dochodzące do Starego Portu od strony ul. Jagiellońskiej. Obecnie ulica Stary Port wraz z bulwarem im. Zbigniewa Urbanyiego stanowi reprezentacyjną część Bydgoskiego Węzła Wodnego. Spacerując tu, zwłaszcza po zmroku można poczuć klimat Bydgoszczy jako miasta ściśle związanego z rzeką. Podświetlone zabytki: pałacyk Lloyda, spichlerze, „nowe spichrze”, gmach Poczty odbijają swe wizerunki w wodzie, a na rzece obserwować można barki z kawiarniami. źródło: wikipedia |