starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 20 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Nil
Bastion Książę (Wielki, Kawaler)
Zdjęcie zrobione na wysokości Bramy Sarbinowskiej (dzisiaj stacji BP)
2013-04-06 07:23:27 (13 lat temu)
mirekjot
+1 głosów:1
Ale to co najmniej 1925 rok - w głębi widoczny już wóz tramwajowy elektryczny.
2013-06-21 23:27:50 (12 lat temu)
mar
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 4 miesiące 18 dni
Dodane: 8 stycznia 2014, godz. 11:51:27
Aktualizacja: 11 października 2015, godz. 1:26:31
Rozmiar: 1669px x 1200px
30 pobrań
5848 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mar
Obiekty widoczne na zdjęciu
mury miejskie
Zbudowano: 09.03.1903
Zlikwidowano: 1945
Dawniej: Städtische Straßenbahn Küstrin
Tramwaje w Kostrzynie nad Odrą – system komunikacji tramwajowej istniejący w Kostrzynie nad Odrą w latach 1903–1945.

Duże odległości między dzielnicami skłoniły władze miasta do uruchomienia połączenia tramwajowego. W tamtych czasach Kostrzyn nad Odrą (Küstrin) nie posiadał jeszcze sieci elektrycznej, więc decyzja padła na tramwaj konny o szerokości toru 1000 mm. Wagony zostały odkupione od miasta Poczdam i dostosowane do kostrzyńskich torów. Z powodu wysokich kosztów i wąskich uliczek, wybudowano jednotorową trasę z trzema mijankami. Do oficjalnego otwarcia doszło 10 marca 1903. Linie tramwajowe prowadziły z dworca kolejowego Stare Miasto, przez Rynek, Gwiazdę (dzisiaj rondo) gdzie rozchodziły się w trzech kierunkach: koszar przy ul. Gorzowskiej, Lasu Miejskiego i dworca kolejowego Nowe Miasto. W 1913 miasto zostało zelektryfikowane, więc powstały plany uruchomienia tramwaju elektrycznego i przedłużenia linii tramwajowej. Jednak z powodu braku pieniędzy do realizacji nie doszło. Po zakończeniu I wojny światowej nastały czasy wielkiego kryzysu gospodarczego, wzrosła inflacja oraz rosły koszty utrzymania, co spowodowało, że w 1923 tramwaj postanowiono zawiesić, a wagony sprzedano.

W 1924 miasto przeznaczyło pieniądze na elektryfikację tramwajów. Słupy trakcyjne zaczęto stawiać wzdłuż już istniejących torów tramwaju konnego. Prąd popłynął 30 kwietnia 1925, a oficjalne otwarcie nastąpiło 16 maja 1925 przed zajezdnią, która znajdowała się koło wieży ciśnień (dziś teren ulicy Osiedlowej koło wieży ciśnień). Miasto zakupiło cztery tramwaje od firmy Christoph & Unmack w Niesky. Następnie w wyniku wzrostu przewozów dokupiło jeszcze dwa wagony. W 1928 dokupiono też dwie przyczepy, które były podobne wyglądem do wagonów silnikowych. Nie były one jednak często używane, dopiero po roku 1934 można było je częściej zobaczyć na ulicach miasta. W 1941 zostały przewiezione do Łodzi[1], gdzie stacjonowały w zajezdni Chocianowice. Przetrwały wojnę i jeździły po Łodzi do lat pięćdziesiątych. Ostatni tramwaj (używany) firmy Waggon – fabrik Rastatt został zakupiony w 1943 od miasta Celle.

W 1933 postanowiono przedłużyć linię do Kietz, ale że większa cześć pieniędzy musiałaby być przeznaczona na nowe tramwaje, rada miasta postanowiła tymczasowo przedłużyć trasę tylko do mostu na kanale Odry. Z powodu dalszego braku pieniędzy, trasy nigdy nie przedłużono do Kietz i zamknięto ją w 1937, jednocześnie tworząc przystanek końcowy przy szkole średniej. Następnego dnia została otwarta linia autobusowa, pomiędzy Kietz a Rynkiem. 30 stycznia 1945 tramwaje zwieziono do zajezdni z powodu nadchodzącego frontu. Po wojnie ocalał tylko jeden tramwaj numer 5, który później został przewieziony do Gorzowa Wielkopolskiego. Jeździł tam w latach 1947–1955 prawdopodobnie pod numerem 2. Taki sam los spotkał tory tramwajowe – ostatnie tory prawdopodobnie zniknęły na początku lat 70. XX wieku a słupy trakcyjne w 1999 podczas remontu mostu na Warcie. Zachowało się jedynie kilka zaczepów do lin nośnych trakcji – na murach dworca kolejowego, Wieży Ciśnień i Bramy Berlińskiej. W 2007 podczas wykopów i układania podziemnej sieci kanalizacyjnej na Starym Mieście zdjęto oryginalne fragmenty bruku z ulicy łączącej Rynek z Bramą Berlińską, tym samym usuwając ostatni istniejący zarys toru tramwajowego.

Niedawno narodził się pomysł pozyskania tramwaju, najchętniej oryginalnego, który mógłby uzupełnić obraz rewitalizowanego obecnie Starego Miasta i znajdującej się tam Bramy Berlińskiej, przez którą przejeżdżały tramwaje łącząc oba brzegi miasta.

Linie tramwajowe w 1925:

* Dworzec Stare Miasto – Detlefsenstrasse – Berlińska – Rynek – Sikorskiego – Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda) – Sikorskiego – Piastowska (powrót) – Niepodległości, Dworcowa – Dworzec Gł
* Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda) – Sikorskiego – Sportowa – Las Miejski (koło dawnego Stadionu Miejskiego)
Urząd Finansowy – Gorzowska – Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda)

Linie tramwajowe w 1934:

Po wydłużeniu linii tramwajowej do Mostu na kanale Odry zamknięto odcinek do Dworca Strare Miasto

* Most na kanale Odry – Detlefsenstrasse – Berlińska – Rynek – Sikorskiego – Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda) – Sikorskiego – Piastowska (powrót) – Niepodległości, Dworcowa – Dworzec Gł
* Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda) – Sikorskiego – Sportowa – Las Miejski (koło dawnego Stadionu Miejskiego)
Urząd Finansowy – Gorzowska – Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda) – Sikorskiego – Rynek – Berlińska – Detlefsenstrasse – Most na kanale Odry

Linia tramwajowa w niedzielę:

* Most na kanale Odry – Detlefsenstrasse – Berlińska – Rynek – Sikorskiego – Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda) – Niepodległości – Dworcowa – Dworzec Gł – Piastowska – Sikorskiego – Sportowa – Las Miejski (koło dawnego Stadionu Miejskiego)

Linie tramwajowe w 1937:

Po skróceniu linii tramwajowej, otworzono linię autobusową Rynek – Kietz

* Szkoła Średnia – - Berlińska – Rynek – Sikorskiego – Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda) – Sikorskiego – Piastowska (powrót) – Niepodległości, Dworcowa – Dworzec Gł
* Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda) – Sikorskiego – Sportowa – Las Miejski (koło dawnego Stadionu Miejskiego)
Urząd Finansowy – Gorzowska – Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda) – Sikorskiego – Rynek – Berlińska – Szkoła Średnia

Linia tramwajowa w niedzielę:

* Szkoła Średnia – Berlińska – Rynek – Sikorskiego – Rondo Unii Europejskiej (Gwiazda) – Niepodległości – Dworcowa – Dworzec Gł – Piastowska – Sikorskiego – Sportowa – Las Miejski (koło dawnego Stadionu Miejskiego)

Przystanki tramwajowe:

Alte Frankfurterstrasse - przy Alte Frankfurterstr. - otwarty 1933 r., zamieniony 1 grudnia 1937 r. na przystanek autobusowy
Artilleriestrasse - przy Artillerestrsse - otwarty 1933 r., zamieniony 1 grudnia 1937 r. na przystanek autobusowy
Bahnhof Altstadt - obok Bahnhof Altstadt (Dworca Starego Miasta) - zawieszony w grudniu 1933 r.
Bahnhof Neustadt - obok Dworca Kolejowego i Dworca PKS
Bahnhofstrasse - przy ul. Dworcowej
Boelkestrasse - przy ul. Sportowej koło dawnego Hortexu, wcześniej nosił nazwę Emailliewerk
Emailliewerk - przy ul. Sportowej koło dawnego Hortexu - wyłączony w czerwcu 1930 r. Przywrócony pod nazwą Boelkestrasse 1935 r.
Finanzamt - obok ul. 3 Maja
Friedenskirche
Mittelschule - koło mostu Odrzańskiego, na granicy
Oderbrücke - na moście odrzańskim - zamieniony 1 grudnia 1937 r. na przystanek autobusowy
Odervorflutbrücke - przy Odrze w Küstrin-Kietz - otwarty 1933 r., zamieniony 1 grudnia 1937 r. na przystanek autobusowy
Rennplatz - przy ul. Berlińskiej obok Plac Ćwiczeń - wyłączony pomiędzy 1940-1944 r.
Marktplatz - Rynek Stare Miasto
Moltkeplatz - niedaleko Parku Lwa
Neumarkt - koło Placu Wojska Polskiego
Rackelmannstrasse - przy ul. Sikorsiego koło Kopernika
Schützenstrasse - za Piastem koło kina Warty - tylko w weekendy oraz podczas wyjazdów i zjazdów do zajezdni
Schwimmanstalt - tylko w sezonie letnim
Sportplatz
Stadtwald - pomiędzy rondem Woodstock a Osiedlem Leśnym
Stern Rondo Unii Europejskiej
Stülpnagelkaserne - przy dzisiejszej ul. Sportowej (os. Leśne - dawne koszary Stulpnagla) - wyłączony w 1944 r.
Wallstrasse - przeniesiony w 1932 r.koło Hoher Kavallier(dzisiaj koło hotelu Bastion)
Weinbergstrasse - przy ul. Gorzowskiej obok ul. Żeglarskiej

Źródło [ Wikipedia]
Bastion Książę
więcej zdjęć (7)
Zbudowano: 1701-1715
Zlikwidowano: 1930-1931
Dawniej: Hoher Kavalier, Bastion Kronprinz
Twierdza Kostrzyn
więcej zdjęć (24)
Atrakcja turystyczna
Dawniej: Festung Küstrin
Zabytek: KOK-I-625 z 18.12.1963 oraz 81 z 2.11.1976
Zespół fortyfikacji wzniesionych i użytkowanych pomiędzy XV a XX wiekiem w Kostrzynie nad Odrą i jego okolicach.
Pierwsze fortyfikacje w Kostrzynie stanowił zamek zbudowany w XV wieku. Nowoczesne fortyfikacje wzniesiono w czasie, gdy był stolicą Nowej Marchii w drugiej połowie XVI wieku. Miasto otoczono wtedy fortyfikacjami bastionowymi zaprojektowanymi na wzór włoski, które częściowo przetrwały do dziś. Twierdza była stopniowo rozbudowywana o nowe elementy przez następne stulecia. 24 czerwca - 17 lipca 1808 więziony był tu św. Klemens Maria Hofbauer (tablica pamiątkowa z popiersiem na kościele N.M.P. Matki Kościoła). W latach osiemdziesiątych XIX wieku Kostrzyn stał się twierdzą fortową - wokół miasta zbudowano pierścień czterech fortów:
Fort Czarnów
Fort Gorgast - zob. zdjęcie satelitarne
Fort Sarbinowo - zob. zdjęcie satelitarne
Fort Żabice
Są one zachowane w różnym stopniu do dziś.
Miasto Kostrzyn nad Odrą zostało bardzo poważnie zniszczone w 1945, a wraz z nim duża część dawnych umocnień bastionowych. Zachowane części są obecnie poddawane restauracji.
Obecnie teren twierdzy przedzielony jest granicą polsko-niemiecką, przy czym większość obiektów dawnej twierdzy znajduje się po stronie polskiej. Turystycznie wykorzystany jest jedynie Fort Gorgast znajdujący się w Niemczech, oraz Bastion Filip, Brama Chyżańska i Brama Berlińska (będące elementami składowymi miasta-twierdzy) po stronie polskiej. Źródło:
ul. Spichrzowa
więcej zdjęć (14)
Dawniej: Kurze Dammstraße, Brückenstraße, Adolf-Hitler-Straße