Budynek został zaprojektowany dla siedziby - Hausfleissvereins - w wolnym tłumaczeniu: jako zrzeszenie zwolenników prac ręcznych na własny użytek z okolic Karkonoszy i Gór Izerskich. Pełnił funkcję domu wystawowego wykonanych wyrobów: odzieży oraz innych tekstyliów (koronki, firany, serwetki, obrusy) i przedmiotów codziennego użytku. Najprawdopodobniej od poł. l. 30. pełnił funkcję siedziby Miasta (prawa miejskie Cieplice otrzymały w 1935 r.) i Policji.

Wytyczona około połowy XIX w., prowadziła do domu ludowego, który znajdował się na terenie obecnej ulicy J. Zamojskiego. Dom ludowy (nie istnieje) otoczony był niewielkim parkiem z widokiem na Sudety; służył jako miejsce towarzyskich spotkań kuracjuszy.
Kilka budynków ulicy Cervi wzniesiono w ostatniej ćwierci XIX w. Zastąpiła je zabudowa willowa z początku XX w. oraz z lat dwudziestych i trzydziestych XX w. Dzielnica architektów. Większość willi projektowali po 1910 r. bracia architekci Karl i Paul Ansorge, na wykupionych przez siebie działkach. Położone w sąsiedztwie parku zdrojowego budynki o komfortowym standardzie, spełniały w większości funkcję ekskluzywnych pensjonatów. Budowano je w głębi działek, a od frontu i w tylnej części posesji zakładano przydomowe założenia parkowe.
Wschodnią pierzeję ulicy, graniczącą z parkiem zdrojowym pozostawiono niezabudowaną. W latach siedemdziesiątych XX w. w jej południowym odcinku zbudowano kilkupiętrowy dom sanatoryjny dla pracowników MSW i A. Na posesji nr 11 w latach osiemdziesiątych tego stulecia wzniesiono hotel. Oba budynki nie nawiązują stylem do historycznej, willowej zabudowy ulicy.
Większość willi obecnie spełnia funkcję hoteli lub różnorodnych instytucji.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002