Kościół Św. Trójcy to główny kościół Ewangelicko-Augsburskiej Parafii św. Trójcy w Warszawie.
15 stycznia 1777 ewangelicy otrzymali przywilej królewski zezwalający na budowę kościoła. Król Stanisław August Poniatowski osobiście dokonał wyboru projektu autorstwa Szymona Zuga. Inspiracją dla architekta był rzymski Panteon oraz drezdeński kościół Najświętszej Marii Panny. Budowę kościoła rozpoczęto 24 kwietnia 1777. 30 grudnia 1781 nastąpiło uroczyste otwarcie i poświęcenie Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego Św. Trójcy w Warszawie.
Na początku II wojny światowej, 16 września 1939, kościół stanął w płomieniach. Po zakończeniu wojny, w 1945 powracający ewangelicy przystąpili do odbudowywania swojej świątyni. Plany odbudowy sporządzone przez architekta Teodora Burszego zostały zatwierdzone przez Biuro Odbudowy Stolicy.
Rekonstrukcja odbywała się w latach 1949–1957. Kościół został wpisany do rejestru zabytków w 1965. 18 listopada 1956 odbyło się pierwsze nabożeństwo.
Budynek kościoła przy pl. Małachowskiego 1 mierzy 58 m wysokości, a średnica rotundy wynosi 33,4 m.