Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin, będące częścią zespołu klasztornego oo. Paulinów, jest zlokalizowane w Leśniowie, dzielnicy Żarek. Z powstaniem sanktuarium związana jest legenda. Zgodnie z legendą źródło, które wypływa u bram sanktuarium do dziś, trysnęło, gdy w Leśniowie w 1382 r. zatrzymał się książę Władysław Opolski, wioząc do Częstochowy ikonę Czarnej Madonny. Spragnieni wędrowcy szukali wody - bez powodzenia. Książę Władysław polecił więc odprawić nabożeństwo przed obrazem Maryi, a wtedy na polanie trysnęło źródło. Stanęła tam dziękczynna kapliczka, a w niej podarowana przez księcia figura Matki Bożej z Dzieciątkiem. Zaraz też zaczęli odwiedzać ją ludzie, szukający lekarstwa na cierpienia duszy i ciała. Leśniów stał się miejscem pielgrzymek i odpustów. Tak jest do dziś. Najstarsza część klasztoru, kościół z 1610 r., ma charakter gotycko-renesansowy; w 1762 r. dobudowano kruchtę, 1791 r. przedłużono nawę, 1798 r. - wybudowano wieżyczkę na sygnaturkę. Po północnej stronie świątyni znajduje się późnobarokowy klasztor (budowę rozpoczęto w 1755 r.), bez wyraźnych cech stylowych, składający się z czterech skrzydeł, z kwadratowym wirydarzem pośrodku. Na poziomie pierwszego piętra kościół jest połączony chórem z kościołem. W latach 1963-1967 przeprowadzono gruntowną modernizację kościoła, a ostatni remont - na 600-lecie sanktuarium - w 1988 r. W latach 1984-1986 ustawiono w leśnym parku 15 kapliczek różańcowych. W 1994 r. wybudowano wolno stojącą dzwonnicę. Podczas obchodów Wielkiego Jubileuszu 2000-lecia Chrześcijaństwa wybudowano ołtarz polowy, kaplicę nad źródłem potoku oraz 14 stacji Drogi Krzyżowej wzdłuż muru przyklasztornego. Największym skarbem Leśniowa jest gotycka figura "uśmiechniętej Maryi", ukoronowana papieskimi koronami, uznawana za jedną z najpiękniejszych maryjnych figur w Polsce, a także w Europie. Na przełomie XVI i XVII w. właściciel Żarek i Leśniowa, Jan Koryciński z Pilicy, ufundował nową, murowaną świątynię i przeniósł tam cudowną figurę. Kolejny właściciel Leśniowa, Józef z Kurozwęk Męciński, w 1706 r. sprowadził paulinów. Służyli tu do 1864 r., czyli kasaty zakonu dokonanej przez cara Aleksandra II. Powrócili w 1936 r., a rok później ustanowiono w Leśniowie nowicjat paulinów. Obecnie sanktuarium jest ważnym miejscem na trasie pielgrzymek maryjnych.

Kościół pw. Nawiedzenia NMP pochodzi z początku XVII w. i został zbudowany na miejscu poprzedniej, drewnianej świątyni. Kościół jest jednonawowy, oszkarpowany, murowany, kryty blachą. Był wielokrotnie przebudowywany: w roku 1762 dobudowano kruchtę, w 1791 przedłużono nawę, w 1798 wybudowano wieżyczkę na sygnaturkę.
Ołtarz główny, w którym znajduje się Figura Matki Bożej Leśniowskiej, jest późnobarokowy i został ufundowany przez Wojciecha Męcińskiego w roku 1730. Figura umieszczona jest w specjalnej kasecie. W zwieńczeniu ołtarza znajduje się niewielki obraz, przedstawiający Nawiedzenie św. Elżbiety, będący przez to nawiązaniem do wezwania kościoła. Jako zasłona ołtarza głównego służy obraz Matki Bożej Niepokalanie Poczętej.
W kościele znajdują się cztery ołtarze boczne, pochodzące z I połowy XVIII w. Z lewej strony (od strony wejścia), bliżej prezbiterium, mieści się ołtarz św. Pawła Pierwszego Pustelnika, Patriarchy Zakonu Paulinów. W zwieńczeniu ołtarza znajduje się wizerunek św. Hieronima, zaś po bokach ołtarza stoją figury św. Hieronima i św. Antoniego. Po tej samej stronie kościoła, lecz nieco bliżej wyjścia, mieści się ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa, również XVIII-wieczny, oflankowany postaciami św. Barbary i św. Katarzyny.
Z prawej strony kościoła, bliżej prezbiterium, znajduje się ołtarz z obrazem przedstawiającym śmierć św. Józefa. Na ołtarzu ustawione są figury św. Jana Nepomucena oraz św. Szymona Apostoła. Nieco dalej stoi ołtarz św. Antoniego, pochodzący z 1857 roku. Ołtarz wieńczy gloria z napisem IHS, zaś flankują go rzeźby aniołów.
Do zabytkowego wyposażenia kościoła zalicza się również bogato rzeźbiony konfesjonał i stalle oraz złoconą ambonę (wszystko z roku 1782). Na szczególną uwagę zasługuje natomiast współczesna (wykonana w latach 1987-88 przez G. Klaryskę i J. Pasternaka) polichromia. Przedstawia ona m. in. przekazanie Cudownej Figury, sprowadzenie Paulinów do Leśniowa oraz koronację wizerunku. Na sklepieniu widnieją również medaliony z wizerunkami osób zasłużonych dla Zakonu Paulinów: św. Pawła, Patriarchy Zakonu, bł. Euzebiusza, założyciela Zakonu, św. Augustyna, według którego reguły zorganizowany jest Zakon, oraz św. Kazimierza Królewicza, konfratra Paulinów.
Prawdziwą ozdobą świątyni są wstawione niedawno drzwi główne, boczne i do zakrystii. Przedstawione na nich sceny odnoszą się do różnych dziedzin życia Kościoła i leśniowskiego Sanktuarium. Na głównej bramie przedstawiono sceny symbolizujące zbawienie świata przez Jezusa Chrystusa oraz dzieje Figury Matki Bożej Leśniowskiej. Drzwi boczne ozdobił wizerunek św. Pawła Pierwszego Pustelnika, Patriarchy Zakonu Paulinów, wraz ze św. Antonim, zaś płaskorzeźby na drzwiach do zakrystii symbolizować mają czynności liturgiczne Kościoła, w których Jezus Chrystus kontynuuje dzieło Odkupienia (Eucharystia, modlitwa, Msza św.).

na podstawie materiałów klasztornych