starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 5.41

Polska woj. małopolskie Kraków Dzielnica I Stare Miasto ul. Pijarska Baszta Stolarzy

28 lipca 2012 , Okolice bramy Floriańskiej. Oglądając obrazy wywieszone na murach dla turystów to dominują (jak na zdjęciach sprzed lat Zygmunta) nie zabytki, a gołe panie!? A ta widoczna baszta jest przypisana stolarzom.

Skomentuj zdjęcie
x xx
+1 głosów:1
To jest ul. Pijarska Kazimierzu P
2012-08-24 16:33:31 (13 lat temu)
A gdzie ja napisałem, że inna niż Pijarska?;-) To, że stoję przy Fornalskiej robiąc zdjęcie malunkom wiszącym na ścianach murów obronnych pomiędzy bramą Floriańską, a basztą Stolarzy!
2012-08-24 17:10:17 (13 lat temu)
x xx
+1 głosów:1
do † KazimierzP: Kazimierzu P zdjęcia tego nie było na ul. Pijarskiej, sprawdzałem, to ulica na której jest kilka moich zdjęć , teraz jest poprawnie, widocznie ktoś poprawił , tutaj nie takie cuda się dzieją, wladza jest rozproszona w wielu admińskich rękach i każdy każdemu może poprawiać na lepiej niż było. Tyle w tym temacie :)
2012-08-24 17:16:34 (13 lat temu)
† KazimierzP
Na stronie od 2011 luty
15 lat 3 miesiące 1 dzień
Dodane: 24 sierpnia 2012, godz. 10:17:58
Autor zdjęcia: † KazimierzP
Rozmiar: 1250px x 833px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
Aparat: SLT-A77V
1 / 125sƒ / 13ISO 10017mm
3 pobrania
1035 odsłon
5.41 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia † KazimierzP
Obiekty widoczne na zdjęciu
baszty
Baszta Stolarzy
więcej zdjęć (47)
Zbudowano: XIV
Zabytek: A-8
Baszta Stolarzy (znana także jako Baszta Stolarska, Baszta Stolarzy i Powroźników) – jedna z trzech w pełni zachowanych baszt w obrębie murów miejskich w Krakowie (obok Cieśli oraz Pasamoników).
Baszta Stolarzy jest wieżą półokrągłą, wykonaną z cegły w stylu gotyckim na kwadratowej, kamiennej podstawie. Posiada ona 3 kondygnacje i jest własnością Muzeum Książąt Czartoryskich, które to w owej baszcie ma swoje magazyny. Póki co nie jest ona udostępniana turystom, z wyjątkiem ganku od strony ulicy Pijarskiej, gdzie znajduje się zejście z Trasy turystycznej Mury Obronne. W górnej części baszty znajduje się ozdobny fryz, nad którym znajduje się dach o nieregularnym kształcie zbliżonym do stożka, złożony z czerwonej dachówki. Baszta jest położona przy ulicy Pijarskiej, między Bramą Floriańską oraz Basztą Cieśli. Pomiędzy Basztą Stolarzy a Cieśli znajduje się dodatkowo dawny Arsenał Miejski.

Baszta została zbudowana najprawdopodobniej w XIV lub XV wieku. Jej głównym zadaniem była obrona Bramy Floriańskiej, a później także i Barbakanu od strony zachodniej. Za jej obronę odpowiedzialne były cechy Stolarzy oraz Powroźników. Na początku XIX wieku Baszta Stolarzy wraz z całą resztą murów miejskich Krakowa, była przewidziana do rozbiórki. W obronie m.in. owej baszty stanął prof. Feliks Radwański, który o tych murach pisał: „Chronią one przed wiatrami wiejącymi pod Kościół Mariacki od Kleparza. Niedobre to wiatry, bo smrody i śmieci znosić będą, a także bezbożnie podwiewać spódnice Paniom Matkom i Żonom.” 13 stycznia 1817 r. Radwański wywalczył w senacie Rzeczypospolitej Krakowskiej decyzję o pozostawieniu dla potomnych fragmentu średniowiecznego muru obronnego opodal Bramy Floriańskiej, m.in. z Basztą Stolarzy. Odratowana od zburzenia baszta została w 1874 roku wraz z sąsiednią Basztą Cieśli i Arsenałem podarowana przez miasto księciu Władysławowi Czartoryskiemu z przeznaczeniem na Muzeum Książąt Czartoryskich. W 2015 roku przeprowadzono gruntowny remont Baszty Stolarzy. W ramach tego remontu wymieniono dachówkę, odczyszczono mury a także odnowiono wnętrze baszty, to co będzie się w niej mieścić zależy od władz muzeum oraz przebiegu dalszych remontów, które w muzeum trwa już od 2010 roku. wikipedia(fantom)
ul. Pijarska
więcej zdjęć (338)
Ulica Pijarska jest jedną z nielicznych, zachowanych, ulic, jakie powstały pod murami obronnymi Krakowa. Powstała w XIII wieku, jednak wówczas biegła od ulicy Sławkowskiej do Szpitalnej, wkrótce potem zaczęto określać ją mianem Psiej. Dopiero w latach osiemdziesiątych wytyczono fragment od kościoła Reformatów do ulicy Sławkowskiej, łącząc jej obie części. Do czasów nowożytnych ulica była, niejako okupowana przez miejską biedotę i bezdomnych, którzy, jak to wówczas było powszechnie przyjęte mogli znaleźć swoje miejsce jedynie pod miejskimi murami. Sytuację tę zmieniło nieco powstanie kościoła oo. Pijarów pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego. Oficjalna nazwa: „Pijarska” została przyjęta po jej ostatecznym wytyczeniu pod koniec XIX wieku. Obecnie trakt ten ma długość 440 metrów, a jej szerokość waha się od 6 do 20 metrów. W najszerszym miejscach powstały placyki i zaułki.