Leksykon przemysłu ma z założenia dokumentować istniejące, upadłe, zlikwidowane, przeniesione, bądź przebranżowione zakłady pracy, z naciskiem na nieistniejące, szczególnie te, które przez dziesięciolecia, będąc trwałym elementem regionu, kształtowały nie tylko jego krajobraz poprzez tworzoną infrastrukturę, ale dając pracę tysiącom, zmieniały stosunki społeczne i polityczne. Do leksykonu można dodawać obok tradycyjnych zdjęć, także skany dokumentów, reklam, etykietek, metek, naklejek etc. Jeżeli to możliwe, to dodane zdjęcia lub skany należy przypisywać do właściwych obiektów na zasadach ogólnych FP. Pomysł utworzenia leksykonu powstał z potrzeby usystematyzowania i skomasowania rozproszonych materiałów, a także utworzenia furtki mającym wątpliwości przy przypisywaniu dokumentów związanych z szeroko pojętym przemysłem.

Ulica Wólczańska w Łodzi, mająca 4200 metrów, łącząca ulice Próchnika i Pabianicką. Rozpoczyna się w Centrum (dzielnica Śródmieście), a kończy na Górniaku (Górna). Na początkowym odcinku równolegle do niej przebiegają aleja Kościuszki oraz ulica Gdańska. Ulica posiada 265 numerów.

Ulica powstała biorąc nazwę od Wólki nad Jasieniem. Rozkwit przeżyła w samym końcu XIX wieku, kiedy pojawiły się tu fabryki, a z nimi siedziby przemysłowców.

* Jej początki sięgają roku 1826, gdy nazywała się Wólska.
* W 1915 roku zgermanizowano ją na Spinnlinie.
* W latach 1918-1940 występowała jako Wólczańska. Jej nazwa podobnie jak Wólska – była wciąż związana z wsią lub folwarkiem Wólka.
* W latach 1940-1945 funkcjonowała znów zniemczona nazwa Spinnlinie.
* W 1945 r. powróciła Wólczańska.

Już od roku 1860 była wybrukowana. W latach 1917-1918 wybrukowano odcinek od ul. Anny (dziś al.Mickiewicza) do posesji nr 257. Była to wówczas najdłuższa ulica w mieście.

Wikipedia