Wybudowana w latach 1883-1886 według projektu Williama Heerleina Lindleya jako część wodociągu. Pobierana z Wisły woda tłoczona była stąd do Stacji Filtrów przy ulicy Koszykowej. W skład pierwotnego kompleksu wybudowanego z klinkierowej cegły wchodziły trzy hale pomp i dwie kotłownie. Zabudowania te zostały wysadzone przez Niemców w roku 1944.
Do chwili obecnej z zespołu zabudowań przetrwały nieliczne elementy. Dom mieszkalny kierownictwa-wzniesiony w roku 1886 według projektu W. H. Lindleya-wolno stojący, piętrowy, otoczony ogrodem. Wybudowany z klinkierowej cegły, na elewacji frontowej posiada tylko dwie osie okien balkonowych. Cementowe balustrady oszklonego tarasu na parterze i balkonu na pierwszym piętrze otrzymały formę plecionki. Liczące po siedem osi elewacje boczne otrzymały wszystkie okna na piętrze zamknięte łukiem pełnym, na parterze łukiem odcinkowym. Gzyms obiegający budynek posiada wymurowany z cegły ornament. Przy elewacji północnej umieszczona dodatkowo jest zdobiona, drewniana weranda.
Kamień z tablicą pamiątkową-ustawiony na terenie z okazji pięćdziesięciolecia Wodociągów Warszawskich w roku 1936. Za wiki
Zbiornik osadowy o głębokości 4 metrów i powierzchni 17,8 hektara.