Bzura – rzeka na Nizinach Środkowopolskich, lewy dopływ Wisły o długości 166 km. Większa część jej biegu znajduje się wzdłuż północnego skraju Równiny Łowicko-Błońskiej. Maksymalna rozpiętość wahań stanów wody w dolnym biegu wynosi 4,5 m. Źródła znajdują się na wysokości 238 m n.p.m. w granicach Łodzi, a ujście do Wisły na wysokości 60 m n.p.m. Jest to typowa rzeka nizinna.

Dopływy
W kolejności od źródeł do ujścia.

(P) Łagiewniczanka
(L) Sokołówka
(P) Linda
(L) Czartówka (zwana również Wróblinka)
(L) Kanał Królewski (łączy Bzurę z Nerem przez rzekę Zian)
(L) Witonia
(L) Ochnia
(P) Moszczenica
(P) Mroga
(L) Słudwia
(P) Bobrówka
(P) Uchanka
(P) Zwierzyniec
(P) Skierniewka
(P) Rawka
(P) Sucha
(P) Pisia
(P) Utrata
(P) Łasica

Miejscowości położone nad Bzurą
Łódź
Zgierz
Ozorków
Łęczyca
Łowicz
Sochaczew
Brochów
Wola Kałkowa
Sobota
Wyszogród

Źródło:

Wisła (łac. i ang. Vistula, niem. Weichsel) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego.

Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m., na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Zasadniczy kierunek biegu Wisły jest południkowy. Wisła posiada deltę i uchodzi do Zatoki Gdańskiej.

Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m. (Czarna Wisełka) i 1080 m n.p.m. (Biała Wisełka), na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim.

Wisła ma trzy potoki źródłowe: Białą Wisełkę, główny górny bieg Czarną Wisełkę oraz Malinkę. Biała i Czarna Wisełka uchodzą do Jeziora Czerniańskiego, od którego płyną pod wspólną nazwą jako Wisełka. Po złączeniu nurtu z potokiem Malinka płynie już jako Wisła.

W miejscowości Biała Góra koło Sztumu około 50 km od ujścia rozdzielając się na dwa ramiona Leniwka (lewe) i Nogat (prawe), tworzy szeroką deltę zwaną Żuławami. W miejscowości Gdańska Głowa od Leniwki oddziela się w kierunku wschodnim kolejne ramię zwane Szkarpawa w celu ochrony przeciwpowodziowej zamknięte śluzą. Kolejne ramię Martwa Wisła oddziela się w Przegalinie. Uchodzi do Zatoki Gdańskiej.

Do XIV wieku ujście Wisły dzieliło się na główne wschodnie ramię Wisłę Elbląską i mniejsze zachodnie ramię Wisłę Gdańską. Od roku 1371 głównym ramieniem stała się Wisła Gdańska. Po powodzi w 1840 roku tworzy się dodatkowe ramię Wisła Śmiała. W latach 1890-1895 wykonano przekop koło Świbna.

Dorzecze Wisły zajmuje powierzchnię 194 424 km² (w Polsce 168,7 tys. km²). Urzeźbienie dorzecza Wisły charakteryzuje średnie wzniesienie 270 m n.p.m., przy czym przeważająca część dorzecza (55%) położona jest na wysokościach 100-200 m n.p.m.; od 100-300 m zawiera się ponad 3/4 dorzecza. Najwyższy punkt dorzecza leży na wysokości 2655 m n.p.m. (szczyt Gerlach w Tatrach). Cechą dorzecza Wisły jest asymetria – w znacznej mierze konsekwencja kierunku nachylenia Niżu Środkowoeuropejskiego ku północnemu zachodowi i kierunku spływu wód lodowcowych, przy równocześnie znacznej predyspozycji w budowie starszego podłoża. Asymetria dorzecza (prawostronnego do lewostronnego): 73-27%.

Wisła jest połączona za pomocą kanałów z:

* Odrą – Kanałem Bydgoskim, Notecią i Wartą (droga wodna Wisła - Odra)
* Niemnem – Kanałem Augustowskim i Czarną Hańczą
* Dnieprem – Kanałem Dnieprzańsko-Bużańskim i Prypecią.

Źródło [ Wikipedia]

Zabudowania browaru powstały w 1850 roku na terenie "Osady Fabrycznej Rataje", wydzielonej z obszaru miasta Kutna, należącej do Stanisława Zawadzkiego. Następna wzmianka dotyczy faktu odziedziczenia osady przez syna Stanisława, Adama Mariana, który z kolei w 1911 roku sprzedał za 100 000 tys. rubli jej cześć tzw. Kolonie Browar (browar plus kilka nieruchomości) Spółce Handlowej, później pojawiającej się pod nazwą Browar Parowy Kutno. Jej właścicielami byli: Hersz Weinsztajn 50%, Srul Turbowicz 25% i Symcha Turbowicz 25%. W 1924 roku Hersz Weinsztajn dopuścił do spółki prowadzenia browaru swego syna Hersza. Syn za sumę 36 tys. marek otrzymał 16 i 2/3%. Ostatnia wzmianka o tej spółce pochodzi z 1937 roku wiec przypuszczalnie istniała do wybuchu wojny. Po wojnie w miejsce browaru działała rozlewnia. Część budynków zachowała się do dziś.
Zespół pełnił funkcję browaru parowego. Działalność nastawiona była na wyrób wina, piwa, rozlewnię lemoniady i rektyfikację spirytusu. Ciekawostką jest, że produkowany w Kutnie słód metodą klepiskową był chętnie kupowany przez japońskie destylarnie whisky.
W dawnym budynku mieszkalnym mieści się obecnie hotel "Rondo".

Autor: zbyszekg9
Źródło: