Kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa i Św. Floriana w Poznaniu zbudowany został w latach 1897-1899 według projektu królewskiego budowniczego prof. Jana Rakowicza. Jest budowlą murowaną w stylu neoromańskiej bazyliki, wzorowaną na kościele romańskim w Schwabisch- Gmund w Wittembergii w Niemczech. Wnętrze kościoła trójnawowe, bazylikowe, o długości 58 m i szerokości 34 m, nakryte drewnianym stropem belkowym bogato polichromowanym, obliczony na 2500 wiernych. Kościół wzniesiony na rzucie krzyża łacińskiego z wyższą nawą główną i transeptem, niższym prezbiterium zamkniętym apsydą oraz niższymi bocznymi.Po obydwóch stronach prezbiterium zostały usytuowane dwie zakrystie. Od strony północno-zachodniej znajduje się kwadratowa wieża z kruchtą w przyziemiu ozdobiona piaskowcowymi biforiami i triforiami. Strzelisty hełm wieży wraz z zegarem uszkodzony w czasie działań wojennych w 1945r., został zdemontowany po zakończeniu wojny i wieże pokryto niskim dachem kopertowym. Pierwotnie wieża miała 61 m wysokości, obecnie skróciła się o 15m.W 1949r. z okazji 50-lecia kościoła do naw bocznych dobudowano dwie kruchty z bocznymi węzłami komunikacyjnymi i pomieszczeniami na paramenty liturgiczne.