Budynek wybudowany miedzy 1918 a 1924 rokiem z przeznaczeniem na szkołę ( skrzydło południowo – zachodnie) i dom mieszkalny dla pracowników cukrowni (skrzydło północno – wschodnie). Obiekt wzniesiono według planów sporządzonych w 1918 roku przez Teofila Wiśniowskiego z Warszawy. Projekt instalacji wodno-kanalizacyjnej i ogrzewania parowego wykonało Warszawskie Towarzystwo Akcyjne Budowy Maszyn i Urządzeń Sanitarnych –Drzewiecki i Jeziorański. W 20 – leciu międzywojennym w budynku oprócz szkoły i mieszkań, w przyziemiu funkcjonowała sala kinowa a na poddaszu sala teatralna. Po II wojnie światowej budynek do 1965 roku pełnił funkcję szkoły, w 1966 roku parter zaadaptowano na ośrodek zdrowia a I piętro i poddasze na hotel robotniczy. Po pożarze w 1969 roku nadbudowano czwartą kondygnację skrzydła północno – wschodniego. Do 1944 roku budynek był własnością Towarzystwa Akcyjnego Cukrowni „Garbów”, potem upaństwowiony.
Za