W Helu nieopodal dawnego portu wojennego znajdują się dwa wraki okrętów ORP Wicher II i Grom II oraz jeden zatopiony wcześniej, niszczyciel ORP Wicher. Pod wodą znajduje się także kilka mniejszych zatopionych jednostek.

Oba okręty pochodzące z lat 50. XX w. zostały wydzierżawione przez polską Marynarką Wojenną od floty ZSRR (dopiero w 1965 roku zostały formalnie od niej odkupione). Nadano im nazwy noszone przez jednostki, które zostały zniszczone podczas wojny: czyli Grom i Wicher a nowe okręty nazwano ORP Wicher II i Grom II. Na pierwszym z nich polską banderę podniesiono 15 grudnia 1957 roku, a na drugim 29 czerwca 1958 roku. Po podniesieniu biało-czerwonych bander okręty weszły w skład 7. Dywizjonu Niszczycieli, stacjonującego na Oksywiu (3 Flotylla Okrętów sformowana została dopiero 11 marca 1971 roku). Ich służba polegała głównie na realizowaniu zadań szkoleniowych oraz licznych wizytach kurtuazyjnych w zagranicznych portach, takich jak Brest, Sztokholm, Leningrad, Rostock, Helsinki czy Portsmouth. Służba ORP Wicher (II) została przerwana tragicznie 31 sierpnia 1961 roku. Dowódcą okrętu był wówczas komandor podporucznik Henryk Koryciński. Wicher (II) odbywał ćwiczenia na morzu wraz z ORP Błyskawica. Jednym z zadań było podanie rzutki między okrętami. Niestety, ta wystrzelona niefortunnie z pokładu H34 zamiast na pokład wpadła przez otwarty bulaj do kabiny dowódcy Wichra, trafiając go i zabijając na miejscu. Na jakikolwiek ratunek było za późno.

Wicher (II) od 1970 roku skierowany został na Hel, gdzie w nieistniejącej już 9. Flotylli Obrony Wybrzeża służył jako baza pływająca.

Grom (II) wszedł jeszcze wraz z ORP Warszawa w skład 3. Flotylli Okrętów jako samodzielna jednostka, ale w roku 1972 skierowano go do Świnoujścia i przeniesiono do rezerwy.

Po zakończeniu służby, kadłuby dwóch powojennych niszczycieli zostały zatopione w pobliżu wejścia do helskiego portu wojennego. Wraki zostały już mocno zniszczone przez czynniki atmosferyczne i wody zatoki.

Dowództwo polskiej floty zastanawiało się, co zrobić z jednostkami, i ostatecznie zapadła dość niespodziewana decyzja. Hel od zawsze był podmywany przez morze od strony północnej. Zdecydowano zatem, że oba niszczyciele zostaną rozbrojone, pozbawione nadbudówek i osadzone w bezpośredniej bliskości portu jako dodatkowy falochron. Operację przeprowadzono w roku 1977. Kadłuby przyholowano w pobliże miejsca ich przyszłego i ostatniego postoju. Z plaży podjęto hol i za pomocą traktora starano się ustawić oba ex-niszczyciele obok siebie. ORP Wicher (II) spoczął niedaleko od swojego poprzednika - pozostałości przedwojennego ORP Wicher po dziś dzień znajdują się w pobliżu falochronu portu i są uznane za obiekt zabytkowy.

Pozostałości po ORP Wicher (II) można również zobaczyć na lądzie. Przy Muzeum Obrony Wybrzeża można zobaczyć wirnik turbiny parowej, a w Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni m.in. wieżę artylerii głównej, działa przeciwlotnicze kal. 85 mm oraz aparat torpedowy.