Ulica Pomorska w Łodzi – najdłuższa ulica w Łodzi. Liczy 11 318 m długości. Posiada 608 numerów i krzyżuje się z 40 ulicami.

Ulica rozpoczyna się na placu Wolności, a kończy na skrzyżowaniu w Nowosolnej. Obecną nazwę zawdzięcza zaślubinom Polski z morzem. W okresie PRL-u patronem ulicy był Marceli Nowotko, w czasie wojny nazywała się Friedrichstrasse, natomiast pierwotna nazwa ulicy to Średnia.

Charakterystyka

Ulicę przecina Rondo Solidarności. Do 2006 roku posiadająca jedną z najgorszych nawierzchni na odcinku od Placu Wolności do ulicy Konstytucyjnej. Po remontach przeprowadzonych między ulicą Sterlinga a rondem Solidarności (2005) oraz między tymże rondem, a ulicą Konstytucyjną (sierpień - październik 2006) o wiele poprawił się komfort jazdy, a także bezpieczeństwo. Między kościołem św. Teresy a ulicą Lumumby, zaledwie po 7 miesiącach użytkowania nowej nawierzchni, w czerwcu 2007 rozpoczęto kolejny remont drogi (było to poprawienie stanu nawierzchni po nie do końca prawidłowo wykonanym remoncie) zakończony jeszcze przed końcem wakacji tego roku.

Odcinek od ulicy Konstytucyjnej do Mazowieckiej w latach 1986-1996 był zamknięty dla ruchu. Dokonano w tym czasie budowy wiaduktu nad przejazdem tramwajowym (obecnie linii 12, 15, 43 i 43 bis) oraz zmniejszono ostrość kąta skrzyżowania z ulicami Mazowiecką i Lawinową, gdzie znajduje się wiadukt nad przejazdem kolejowym trasy Łódź Widzew - Zgierz. Niegdyś wielokrotnie dochodziło do niebezpiecznych kolizji oraz nawet wypadków na tymże wiadukcie, co nasunęło pomysł budowy nowego, o wiele bezpieczniejszego. Ta inwestycja została także poparta przy okazji planów uczynienia z Pomorskiej trasy wylotowej z Łodzi w kierunku Brzezin, jako alternatywy dla ulicy Brzezińskiej. Jednak, z ciągłymi zmianami władz samorządowych, nie udało się tego zrealizować. Jako pamiątka pozostał wiadukt (mieszczący się w odległości ok. 150 metrów od starego) na który nie da się wjechać z obu stron.
W pobliżu skrzyżowania z ulicą Giewont, gdzie występuje, tworząc nieckę, obniżenie terenu z obu stron drogi, przy okazji każdych większych opadów, południowy pas ruchu przeobrażał się kiedyś w rwącą rzekę. Kierowcy samochodów, aby nie zalać wodą wnętrza swoich pojazdów, zmuszeni byli do zmiany pasa ruchu, co, przy dużym natężeniu w godzinach, szczytu stwarzało poważne niebezpieczeństwo. Po interwencji ekipy Zarządu Dróg i Transportu w Łodzi (na początku sierpnia 2007) grunt przylegający do drogi od strony południowej został zniwelowany tak, aby woda nie zalegała na jezdni, a wraz ze spadkiem terenu, w sposób naturalny mogła uchodzić do mającej nieopodal swoje źródła rzeki Jasień.

Ciekawostki

* od ul. Edwarda do Mileszek trasa jest używana do legalizowania taksometrów.
* po południowej stronie ulicy, na wysokości Widzewa Wschodu są podmokłe łąki, na których żyje sporo dzikiego ptactwa.
* ma 11318 m i jest najdłuższą ulicą Łodzi.

Ważniejsze obiekty przy Pomorskiej

* IV Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Sczanieckiej (Pomorska 16)
* Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne (Pomorska 16)
* Siedziba i synagoga Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Łodzi (Pomorska 18)
* Towarzystwo Kredytowe Miejskie w Łodzi (Pomorska 21)
* VIII Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka (Pomorska 105)
* Szkoła Podstawowa nr 79 im. Łódzkich Olimpijczyków (Pomorska 138)
* Centrum Kliniczno-Dydaktyczne Uniwersytetu Medycznego – niedokończony budynek, jeden z najwyższych w Łodzi, w którym działa Stomatologia, Dermatologia, Alergologia, Psychiatria, Medycyna Katastrof, Medycyna Nuklearna (Pomorska 251)
* Szkoła Podstawowa w Łodzi-Mileszkach nr 203 (Pomorska 437)
* Kościół św. Doroty i św. Jana Chrzciciela w Łodzi-Mileszkach, najstarszy kościół na terenie miasta (Pomorska 445)

Źródło: Autorzy: Licencja:

Ulica doktora Stefana Kopcińskiego w Łodzi - łódzka ulica, będąca jedną z ważniejszych arterii komunikacyjnych w mieście, o długości niespełna 2 km, posiadająca 60 numerów parzystych i 93 nieparzyste, stanowiąca fragment drogi krajowej nr 14.


Na planach miasta z II połowy XIX w. w miejscu dzisiejszej ul. Kopcińskiego widnieje ul. Zagajnikowa oraz ul. Podzagajnikowa (lub Podzagajna). W latach 1915-1918 oficjalnie zwana jako An der Schonung (choć nazwa ta w niemieckich publikacjach funkcjonowała już w 1893). W 1918 otrzymała polską nazwę - Zagajnikowa I. W 1936 nazwana ulicą dr. Stefana Kopcińskiego. W czasie okupacji (w latach 1940-1945) znów pod niemiecką nazwą - Wilhelm Gustloff Strasse. Po II wojnie światowej przywrócono wcześniejszą nazwę, która zachowała się do dziś.

Ulica Kopcińskiego rozpoczyna się od Ronda Solidarności (dawniej Ronda Ludwika Waryńskiego) jako przedłużenie al. Grzegorza Palki (dawniej początkowego fragmentu ul. Strykowskiej). Biegnie południkowo w stronę południową. Posiada dwie jezdnie o bitumicznych nawierzchniach, przedzielone pasem zieleni (na którym, na odcinku pomiędzy ul. Narutowicza i al. Piłsudskiego, znajdują się tory tramwajowe). Krzyżuje się z 5 ulicami. Na wysokości ok. 1,1 - 1,3 km od swego początku poprowadzona jest wiaduktem nad torami linii kolejowych nr 17 i 458 i nad ul. J. Tuwima. Kończy się skrzyżowaniem z al. marsz. Józefa Piłsudskiego. Na przedłużeniu ul. Kopcińskiego występuje al. marsz. Edwarda Śmigłego-Rydza.

Źródło: