Kamienica zbudowana w stylu klasycystycznym jako siedziba władz Obwodu Nadnoteckiego. W latach 1781-1807 i 1815-1905 mieściły się w niej: Królewski Zachodnio-Pruski Sąd Nadworny, władze rejencji bydgoskiej (do 1838 r.), Sąd Apelacyjny, następnie Sąd Powiatowy i Urząd Ksiąg Gruntowych. W okresie 1807-1815 w budynku znajdowały się biura departamentu bydgoskiego Księstwa Warszawskiego, zaś od 1908 r. Biblioteka Miejska im. dr Witolda Bełzy (powstała w 1903 r.) Zabudowania gmachu ciągną się w głąb do ul. Długiej. Pomiędzy zespołem budynków przebiega ul. Zaułek, nad którą znajduje się przejście tzw. „most westchnień”. Do 1851 r. przed kamienicą stał kamienny pręgierz, a od 1948 r. znajduje się kamienna studzienka z rzeźbą „Dzieci bawiące się z gęsią”[32]. Na fasadzie budynku - tablica pamiątkowa Józefa Wybickiego, który pracował jako aplikant w Trybunale Koronnym w Bydgoszczy.

źródło: wikiepdia