Obecnie istniejący budynek został wzniesiony w końcu XIX wieku jako hotel Wiktoria; wg projektu W. Siennickiego. Zbudowany został na miejscu spalonych wcześniej kamienic.. Pierwotnie znajdowały się tu trzy działki. W latach 1828-46 właścicielami byli Goldowie, od 1846 roku Landowie i Segalowie, w połowie XX wieku Wekslerowie.
Pierwotnie na parterze budynku frontowego znajdowała się obszerna sal restauracyjna, za nią kuchnia. Przy ul. Bożniczej, obecnie Pereca mieścił się szynk, na piętrze pokoje gościnne, na dziedzińcu trzy stajnie. Do 1941 roku funkcjonował tu hotel, w latach 50-tych i 70 tych biura organizacji społecznych i biblioteka pedagogiczna. W niewielkim stopniu zachowana stolarka drzwiowa, drzwi jedno- i dwuskrzydłowe, płycinowe, balkonowe przeszklone w górnej części. Pierwotnie brama zamykana dwuskrzydłowymi wrotami snycerskiej roboty. Kamienica założona na planie podkowy, składa się z budynku frontowego i dwóch węższych skrzydeł dostawionych prostopadle do elewacji tylnej. Budynek dwukondygnacjowy, podpiwniczony. Budynek frontowy na planie prostokąta, na osi sień przejazdowa, z której wejścia do wnętrza. Układ pomieszczeń przekształcony. Od północnego zachodu przylega do sieni klatka schodowa umieszczona w występującym półkoliście ryzalicie. Parter części zachodniej skomunikowany z zachodnim skrzydłem bocznym, części wschodniej z sąsiednią kamienica. Na piętrze korytarz od strony podwórza i pokoje hotelowe od frontu. Skrzydła boczne założone na planie prostokąta; wschodnie z występująca ryzalitowo klatką schodową, zachodnie; szersze w części północnej i zwężające się w miejscu połączenia z budynkiem frontowym. Układ wnętrza wielodzielny, jednotraktowy, wnętrze skomunikowane z wnętrzem budynków przylegających od północy i wschodu. Nakryty dachem dwuspadowym. Elewacja frontowa dziewęcioosiowa, dwukondygnacjowa, symetryczna. Pomiędzy kondygnacjami gzyms kapnikowy, profilowany gzyms wieńczący. Oś środkowa i skrajne zaakcentowane formą pseudoryzalitów ujętych pilastrami w dwóch kondygnacjach. Na osi pseudoryzalitu środkowego otwór bramowy zamknięty łukiem odcinkowym, na I piętrze zamknięte półkoliście okna bliłniacze ujęte tynkowymi opaskami, ze wspólnym gzymsem parapetowym na kostkowych kroksztynach. Całość zwieńczona trójkątnym, niepełnym frontonem, w którego polu tondo. Na piętrach skrajnych pseudoryzalitów okna zamknięte półkoliście, umieszczone w arkadowych obramieniach z wyodrębionymi gzymsami impostowymi i kluczami; całość zwieńczona gzymsem ścianką attyki. Pozostałe otwory okienne prostokątne, na piętrze ujęte profilowanymi w tynku opaskami, w środkowych osiach części bocznych balkony. Elewacja zachodnia ujednolicona z kamienicą sąsiednią, niesymetryczna, dwukondygnacjowa, siedmioosiowa, w skrajnej osi południowej blendy okienne, dwa otwory wejściowe. Kondygnacje rozdzielone gzymsem kapnikowym i zwieńczone wąskim gzymsem wieńczącym. Otwory pozbawione obramień. Elewacje od strony podwórza dwukondygnacjowe, wieloosiowe. Po zachodniej stronie bramy półkolisty ryzalit klatki schodowej, nakryty daszkiem stożkowym. Na piętrach skrzydeł bocznych murowane podesty galerii. Wnętrze; brak dawnego wystroju i wyposażenia . Za