Około 1728 roku na wale noteckim w pobliżu Gościmca, na polecenie króla Fryderyka Wilhelma I założona została kolonia Stare Trzcinno /niem. Alt Schöningsbruch/. Niemiecka nazwa ma charakter topograficzny i oznacza „Błota Schöninga”. Przymiotnik „Alt” dodano z chwilą utworzenia w 1768 roku nowszej kolonii. Nazwa polska jest dowolnym chrztem powojennym. Po raz ostatni pojawiła się na mapie w 1975 roku. Administracyjnie kolonia podlegała urzędowi domeny państwowej w Drezdenku. Jeszcze w 1809 roku wieś wymieniona została jako kolonia zamieszkała przez 33 kolonistów. Jej mieszkańcy przypisani byli do kościoła w Błotnie w parafii Gardzko. W źródłach XX-wiecznych nie występuje już samodzielnie. Obecnie jest to południowo-zachodnia część Gościmca.
W 1768 roku utworzono kolonię Nowe Trzcinno /niem. Neu Schöningsbruch/. Kolonia założona została na wale noteckim, na porośniętych olchami błotach królewskich pomiędzy łąkami należącymi do olędrów Goszczanowiec i Stare Trzcinno na granicy błot starokurowskich. Osadzono tutaj 11 rodzin sprowadzonych z polski. Otrzymały one po 20 mórg ziemi oraz 3 lata wolnizny na wybudowanie swoich zagród oraz wykarczowanie gęsto rosnących olch. Ponadto kolonia otrzymała 20 dużych mórg po lewej stronie rzeki, między Notecią a Goszczanowcem. Na początku XIX wieku do kolonii należało już 329 mórg /84 ha/.
W 1809 roku liczyła 57 mieszkańców. Na przełomie XIX i XX wieku kolonia straciła swoja samodzielność i włączona została do Gościmca. Obecnie jest to południowa część wsi nad Notecią, w pobliżu mostu na drodze ze Zwierzyna do Goszczanowa. Za: