|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 5.44
wrzesień 2012 , Wiadukt Kosynierów Górczyńskich - w trakcie rozbiórki części wschodniejSkomentuj zdjęcie |
0 pobrań 680 odsłon 5.44 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia jurekpogodno Obiekty widoczne na zdjęciu
Wiadukt Kosynierów Górczyńskich więcej zdjęć (21) Zbudowano: 1972 Dawniej: Wiadukt Górczyński Wiadukt Kosynierów Górczyńskich w Poznaniu (wcześniej Wiadukt Górczyński) - wiadukt drogowy nad linią kolejową Warszawa Zachodnia-Frankfurt nad Odrą i Poznań Górczyn-Poznań Starołęka, w granicach administracyjnych miasta Poznania. Położony w bliskim sąsiedztwie pętli tramwajowej Górczyn i stacji kolejowej Poznań Górczyn. Znajduje się w ciągu ul. Głogowskiej. Łączy Górczyn ze Świerczewem, w ramach połączenia dzielnicy Grunwald z Wildą. Stanowi element drogi dojazdowej z centrum miasta do węzła autostrady A2 "Poznań Komorniki". Przed otwarciem Wschodniej Obwodnicy stanowił fragment drogi krajowej nr 5 i trasy europejskiej nr E261. Zbudowany w 1972 roku, w roku 1988 i 1994 był remontowany. W dniu 6 czerwca 2008, zachodnia nitka Wiaduktu Górczyńskiego została otwarta po przebudowie]. 13 stycznia 2009 Rada Miasta Poznania jednogłośnie uchwaliła], że wiadukt zmieni nazwę z "Górczyńskiego" na "Kosynierów Górczyńskich" dla uczczenia mieszkańców Górczyna, którzy podjęli walkę w Powstaniu wielkopolskim w 1846. ul. Głogowska więcej zdjęć (1750) Dawniej: Glogauerstrasse, Marszałka Focha, Chaussee v.Breslau Główną arterią komunikacyjną przebiegająca przez te obszary jest długa ulica Głogowska. Tędy dawnymi czasy biegła szosa na Głogów i Wrocław, z którymi Poznań utrzymywał ożywione stosunki handlowe. Przed usadowieniem się tutaj, w latach siedemdziesiątych zeszłego stulecia, urządzeń kolei wspomniana arteria wybiegała z Bramy Berlińskiej w lewo, Towarową i Składową, kierując się na południowy zachód. U schyłku zeszłego stulecia wzdłuż Głogowskiej, częściowo tylko zabudowanej, ciągnął się rów. Mniej więcej w okolicach ulicy Emilii Sczanieckiej kończyła się wówczas zabudowa zwarta, a dalej rozciągały się już tylko pola i łąki. Otwarta, rozległa przestrzeń pozwalała dostrzec z daleka w pobliżu dzisiejszej ulicy Chociszewskiego dwa wiatraki. |