Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 15 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Jelenia Góra › Cieplice › pl. Piastowski › Pałac Schaffgotschów - Politechnika Wrocławska - Oddział zamiejscowy w Jeleniej Górze |
1968 , Pałac Schaffgotschów w Cieplicach.
Skomentuj zdjęcie
slawekh
+1 głosów:1  Podmiana 2022-06-24 10:17:33 (3 lata temu)
do slawekh: Dziękuję:) 2022-06-28 00:03:47 (3 lata temu)
yani
+1 głosów:1 Strasznie rozpikselowane to zdjęcie. Jakby ktoś nieudolnie zwiększył jego rozmiar. 2022-06-28 00:22:21 (3 lata temu)
do yani: HP na 600 dpi robi coś takiego-nieudolnego. Mój stary Epson bije na głowę HP. 2022-06-28 11:09:11 (3 lata temu)
do slawekh: Nie bardzo wiem co masz na myśli, ale dla mnie to zdjęcie wygląda, jakby ktoś bezsensownie w komputerze powiększył małe zdjęcie, albo zeskanował w dużej rozdzielczości zdjęcie o jakości druku gazetowego. 2022-06-28 12:11:22 (3 lata temu)
slawekh
+1 głosów:1 do yani: Napiszę jeszcze raz, zeskanowałem na skanerze marki HP w rozdzielczości 600 dpi z org pocztówki. Jak będę miał chwilę czasu, być może dzisiaj, podłącze swój stary skaner marki Epson i zeskanuję w rozdzielczości 1200 dpi i będzie lepszy widok. To mam na myśli. 2022-06-28 18:48:44 (3 lata temu)
yani
+1 głosów:1 do slawekh: Sorry - ale to co mówisz, to pomieszanie z poplątaniem... Przecież im większą rozdzielczość skanowania ustawiasz skanując malutką pocztówkę, tym masz większe piksele na ekranie i gorszą jakość otrzymujesz. Zeskanuj w rozdzielczości 300 dpi, a otrzymasz obraz około 2000 px na 1500 px - to i tak aż nadto jak na pocztówkę. I jeszcze jedno - nie skanuj w trybie koloru, a w trybie skali szarości. To powyższe zdjęcie które wrzuciłeś aż się mieni od różowych przebarwień. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: lit. 2022-06-28 19:19:40 (3 lata temu)
slawekh
+1 głosów:1 do yani: Tyle teorii, teraz praktyka. Skanowałem na 1200 dpi i zmniejszyłem do 6000 pixeli na dłuszym boku. 2022-06-28 21:16:30 (3 lata temu)
do slawekh: Teraz jest dużo lepiej i nie ma tych przebarwień. Nie myślałem, że ta pocztówka jest w takiej dobrej jakości. To co było wcześniej nie tak? Usterka skanera? 2022-06-28 22:02:04 (3 lata temu)
do yani: Prawie pełnoletni skaner Epsona jest lepszy niż prawie nowe urządzenie wielofunkcyjne HP. 2022-06-28 22:14:53 (3 lata temu)
TW40
+2 głosów:2 do slawekh: To jeszczę proszę o "uszczegółowienie" tej ;-) 2022-06-28 22:16:14 (3 lata temu)
do slawekh: Ja mam 12-letniego Epsona V300 Photo i też nie narzekam - dobra firma. :) 2022-06-28 22:34:10 (3 lata temu)
do TW40: OK. 2022-06-29 22:10:57 (3 lata temu)
|
|
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 5 miesięcy 0 dni |
Dodane: 21 września 2012, godz. 15:11:15
Aktualizacja: 24 czerwca 2022, godz. 10:16:26
Źródło: hslawek zbiory własne
Autor: J. Korpal ... więcej (837)
Rozmiar: 6000px x 4112px
10 pobrań 2268 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mar
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
pałace
|
Pałac Schaffgotschów - Politechnika Wrocławska - Oddział zamiejscowy w Jeleniej Górze
więcej zdjęć (160)
Zbudowano: 1788
Dawniej: Schaffgotschpalais
Zabytek: 229 z dnia 31.05.50
Pałac Schaffgotschów w Cieplicach – pałac położony w centrum uzdrowiska Cieplice-Zdrój, pomiędzy Placem Piastowskim a Parkiem Zdrojowym.
Monumentalną rezydencję wzniósł książę Johann Nepomucen Schaffgotsch, w miejscu renesansowego dworu i domu gościnnego. Pałac wzniesiono z wykorzystaniem reliktów obu budynków, które pozostały po pożarze z roku 1777. Rezydencja reprezentuje styl dojrzałego baroku w połączeniu z formami wczesnoklasycystycznymi. Autorem projektu jest Johann Georg Rudolf, którego zatrudniono w dobrach Schaffgotschów oraz majątku cystersów krzeszowskich. Dekoracje fasady wykonał Augustin Wagner i kamieniarz Johann Pausenberger. Wnętrza dekorowali w stylu empire 1789-1809 malarz Anton Paetz, sztukator Johan Joseph Echtler. W latach 1865-66 przebudowano wnętrza w duchu historyzmu. W latach 1949-51 przeprowadzono remont pałacu. Od roku 1975 w pałacowym budynku znajduje się filia Politechniki Wrocławskiej.
Murowany budynek pałacowy zrealizowano jako trójskrzydłowe założenie, zwrócone wydłużoną fasadą do placu, zaś skrzydłami ku ogrodowi. Trójkondygnacjowa bryła budynku pałacowego nakryto wysokim, czterospadowym dachem z lukarnami i wysokimi kominami. Wydłużona 21-osiowa elewacja frontowa pałacu ozdobiono dwoma trzyosiowymi ryzalitami pozornymi zawierającymi portale oraz ujmującymi siedem środkowych osi okiennych. Wieńczące ryzality półkoliste kartusze wypełniono herbem Schaffgotsch, ujęte po bokach attykami ze spoczywającymi na nich kobiecymi posągami oraz zwieńczono wazami. Wnętrza, przebudowywane, zachowały wiele oryginalnej bogatej dekoracji. Parter posiada sklepienia, wyższe kondygnacje kryte są stropami fasetowymi. W kilku salach piętra zachowały się stylowe urządzenia klasycystyczne (posadzki, obicia ścian, plafony, boazerie itp.). Na szczególną uwagę zasługuję m.in. sala balowa, zaprojektowana przez mistrza Kurza z Kowar, bodajże najpiękniejsza z jeszcze zachowanych na terenie Kotliny Jeleniogórskiej. Ściany sali i sufit bogato ozdobiono sztukaterią, intarsjowaną mozaikę podłogową, dwa klasycystyczne piece, kryształowy żyrandol oraz lustra. Ściany zdobią medaliony przedstawiające personifikacje antycznych bogiń. W sali Niebieskiej i Lustrzanej zachowały się piece i meble z epoki, parkiety i sztukaterie.
Info za [ Wikipedia]
Więcej o pałacu na [ Zamki i pałace czesko-polskiego pogranicza]
Monumentalną rezydencję wzniósł książę Johann Nepomucen Schaffgotsch, w miejscu renesansowego dworu i domu gościnnego. Pałac wzniesiono z wykorzystaniem reliktów obu budynków, które pozostały po pożarze z roku 1777. Rezydencja reprezentuje styl dojrzałego baroku w połączeniu z formami wczesnoklasycystycznymi. Autorem projektu jest Johann Georg Rudolf, którego zatrudniono w dobrach Schaffgotschów oraz majątku cystersów krzeszowskich. Dekoracje fasady wykonał Augustin Wagner i kamieniarz Johann Pausenberger. Wnętrza dekorowali w stylu empire 1789-1809 malarz Anton Paetz, sztukator Johan Joseph Echtler. W latach 1865-66 przebudowano wnętrza w duchu historyzmu. W latach 1949-51 przeprowadzono remont pałacu. Od roku 1975 w pałacowym budynku znajduje się filia Politechniki Wrocławskiej.
Murowany budynek pałacowy zrealizowano jako trójskrzydłowe założenie, zwrócone wydłużoną fasadą do placu, zaś skrzydłami ku ogrodowi. Trójkondygnacjowa bryła budynku pałacowego nakryto wysokim, czterospadowym dachem z lukarnami i wysokimi kominami. Wydłużona 21-osiowa elewacja frontowa pałacu ozdobiono dwoma trzyosiowymi ryzalitami pozornymi zawierającymi portale oraz ujmującymi siedem środkowych osi okiennych. Wieńczące ryzality półkoliste kartusze wypełniono herbem Schaffgotsch, ujęte po bokach attykami ze spoczywającymi na nich kobiecymi posągami oraz zwieńczono wazami. Wnętrza, przebudowywane, zachowały wiele oryginalnej bogatej dekoracji. Parter posiada sklepienia, wyższe kondygnacje kryte są stropami fasetowymi. W kilku salach piętra zachowały się stylowe urządzenia klasycystyczne (posadzki, obicia ścian, plafony, boazerie itp.). Na szczególną uwagę zasługuję m.in. sala balowa, zaprojektowana przez mistrza Kurza z Kowar, bodajże najpiękniejsza z jeszcze zachowanych na terenie Kotliny Jeleniogórskiej. Ściany sali i sufit bogato ozdobiono sztukaterią, intarsjowaną mozaikę podłogową, dwa klasycystyczne piece, kryształowy żyrandol oraz lustra. Ściany zdobią medaliony przedstawiające personifikacje antycznych bogiń. W sali Niebieskiej i Lustrzanej zachowały się piece i meble z epoki, parkiety i sztukaterie.
Info za [ Wikipedia]
Więcej o pałacu na [ Zamki i pałace czesko-polskiego pogranicza]
pl. Piastowski
więcej zdjęć (2812)
Dawniej: Hirschbergerstrasse, Schlossplatz (pl. Zamkowy)
Ulica stanowiąca trzon układu urbanistycznego Cieplic. Jej zabudowę zapoczątkowało wzniesienie w XVI lub XVII w. renesansowego pałacu Schaffgotschów. Przed fasadą pałacu założono plac zamkowy (Schlossplatz) z szpalerem drzew (ob. środkowa część ulicy Piastowskiej). Ulica spełniała wówczas funkcję drogi komunikacyjnej między Cieplicami a Sobieszowem, gdzie znajdował się zamek Chojnik i ordynacja majątku Schaffgotschów.
W 4 ćw. XVIII w. w związku z rozbudową pałacu w Cieplicach do obecnych rozmiarów dużej rezydencji, powstał nowy plac zamkowy, który dał początek kolejnemu etapowi rozwoju przestrzennego ulicy. Około połowy XVIII w., przy środkowej części dzisiejszej ulicy, założono zespół kościoła ewangelickiego. Gdy w latach 1781 1783 pomiędzy wsią Malinnik a Cieplicami wytyczono nową drogę do Jeleniej Góry (ob. ul. Wolności), prowadzący do niej plac Piastowski przejął funkcję głównego traktu komunikacyjnego Cieplic. Rozpoczęto zabudowywanie obu pierzei ulicy w kierunku wschodnim. Powstawały tam głównie zajazdy i hotele, początkowo (XVIII/XIX w.) jednokondygnacyjne wykonane z drewna i konstrukcji ryglowej, w drugiej połowie XIX w. i na początku XX w. zastąpione budynkami murowanymi dwu— i trzykondygnacyjnymi.
Zabudowa starszej, zachodniej i środkowej części ulicy (vis a vis pałacu Schaffgotschów i zespołu kościoła ewangelickiego) pochodzi głównie z XVIII w. z późniejszymi przebudowami.
Charakter zabudowy pl. Piastowskiego, obecnie typu miejskiego (XVIII i XIX w.); mieszany pod względem zarówno zwartości zabudowy ulicy jak i wysokości budynków, z przewagą dwu i trzykondygnacyjnych. Są to dawne pensjonaty, zajazdy, hotele oraz budynki użyteczności publicznej (m. in. poczta, urzędy), w części także kamienice mieszkalne.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002
W 4 ćw. XVIII w. w związku z rozbudową pałacu w Cieplicach do obecnych rozmiarów dużej rezydencji, powstał nowy plac zamkowy, który dał początek kolejnemu etapowi rozwoju przestrzennego ulicy. Około połowy XVIII w., przy środkowej części dzisiejszej ulicy, założono zespół kościoła ewangelickiego. Gdy w latach 1781 1783 pomiędzy wsią Malinnik a Cieplicami wytyczono nową drogę do Jeleniej Góry (ob. ul. Wolności), prowadzący do niej plac Piastowski przejął funkcję głównego traktu komunikacyjnego Cieplic. Rozpoczęto zabudowywanie obu pierzei ulicy w kierunku wschodnim. Powstawały tam głównie zajazdy i hotele, początkowo (XVIII/XIX w.) jednokondygnacyjne wykonane z drewna i konstrukcji ryglowej, w drugiej połowie XIX w. i na początku XX w. zastąpione budynkami murowanymi dwu— i trzykondygnacyjnymi.
Zabudowa starszej, zachodniej i środkowej części ulicy (vis a vis pałacu Schaffgotschów i zespołu kościoła ewangelickiego) pochodzi głównie z XVIII w. z późniejszymi przebudowami.
Charakter zabudowy pl. Piastowskiego, obecnie typu miejskiego (XVIII i XIX w.); mieszany pod względem zarówno zwartości zabudowy ulicy jak i wysokości budynków, z przewagą dwu i trzykondygnacyjnych. Są to dawne pensjonaty, zajazdy, hotele oraz budynki użyteczności publicznej (m. in. poczta, urzędy), w części także kamienice mieszkalne.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002