starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 5.21
 | Polska › woj. śląskie › Katowice › Śródmieście › ul. Uniwersytecka › Biurowiec "Altus" |
25 kwietnia 2008 , Wiadukt kolejowy widziany od strony ul. Kochanowskiego, w tle biurowiec Altus. (Fot. Antoni Osiejuk).
Skomentuj zdjęcie
Pako45
 W podpisie wskazujesz autora fotografii jednocześnie zaznaczając swoje autorstwo, proszę o poprawienia źródła np na zbiory prywatne 2009-04-30 22:07:11 (17 lat temu)
do Pako45: I jednocześnie zaznaczyłem opcję, że posiadam zgodę autora na publikację. Jeśli to tak mierzi to wieczorem tego typu zdjęcia wrzucę w źródło fck - zbiory prywatne (chyba, że ktoś ma lepszy pomysł). 2009-05-01 09:54:47 (17 lat temu)
do fck: I tak będzie ok 2009-05-01 13:35:02 (16 lat temu)
|
|
Na stronie od 2008 październik
17 lat 6 miesięcy 6 dni |
6 pobrań 4546 odsłon 5.21 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia fck
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
wiadukty i estakady
|
Biurowiec "Altus"
więcej zdjęć (134)
Zbudowano: 2001-2003
Altus (dawniej Uni Centrum, Business Center 2000) - drugi najwyższy wieżowiec w Polsce wybudowany poza Warszawą. Znajduje się w Katowicach przy ulicy Uniwersyteckiej 13, naprzeciwko Instytutu Fizyki Uniwersytetu Śląskiego. Został zbudowany w latach 2001-2003 przez firmę Mostostal Zabrze Holding SA.
Budowla liczy 30 kondygnacji nadziemnych i 125 metrów wysokości. Powierzchnia całkowita obiektu wynosi 68 815 m², a kubatura 270 430 m³. Altus to trzy połączone ze sobą bryły, których wspólnym elementem jest rozległe, liczące cztery kondygnacje atrium. Druga część budynku ma 18 pięter, a trzecia - 29.
W wieżowcu mieszczą się między innymi: dziewięciosalowe Centrum Filmowe Helios, pięciogwiazdkowy Qubus Hotel Prestige dysponujący stu kilkudziesięcioma pokojami i apartamentami o różnym standardzie, kasyno, fitness club, biura klasy A, oddziały banków: PKO BP, Citibank Handlowy i Kredyt Bank oraz restauracje i kawiarnie. Znajduje się tu również trójpoziomowy parking podziemny mogący pomieścić 560 pojazdów. W Altusie pracuje łącznie ponad półtora tysiąca osób.
Altus zalicza się do tzw. inteligentnych budynków. Posiada on BMS (Building Management System), który w sposób scentralizowany steruje i nadzoruje pracę wszystkich instalacji wieżowca. Sprawną komunikację wewnątrz budynku umożliwia 18 wind.
Źródło: Autorzy:
Budowla liczy 30 kondygnacji nadziemnych i 125 metrów wysokości. Powierzchnia całkowita obiektu wynosi 68 815 m², a kubatura 270 430 m³. Altus to trzy połączone ze sobą bryły, których wspólnym elementem jest rozległe, liczące cztery kondygnacje atrium. Druga część budynku ma 18 pięter, a trzecia - 29.
W wieżowcu mieszczą się między innymi: dziewięciosalowe Centrum Filmowe Helios, pięciogwiazdkowy Qubus Hotel Prestige dysponujący stu kilkudziesięcioma pokojami i apartamentami o różnym standardzie, kasyno, fitness club, biura klasy A, oddziały banków: PKO BP, Citibank Handlowy i Kredyt Bank oraz restauracje i kawiarnie. Znajduje się tu również trójpoziomowy parking podziemny mogący pomieścić 560 pojazdów. W Altusie pracuje łącznie ponad półtora tysiąca osób.
Altus zalicza się do tzw. inteligentnych budynków. Posiada on BMS (Building Management System), który w sposób scentralizowany steruje i nadzoruje pracę wszystkich instalacji wieżowca. Sprawną komunikację wewnątrz budynku umożliwia 18 wind.
Źródło: Autorzy:
Wiadukt kolejowy
więcej zdjęć (67)
ul. Uniwersytecka
więcej zdjęć (364)
ul. Jana, św.
więcej zdjęć (507)
Dawniej: Johannes strasse, 15 Grudnia
W drugiej połowie wieku XVI w pobliżu dawnego stawu kuźniczego, na rogu dzisiejszego Rynku i ul. św. Jana, znajdował się lokalny węzeł komunikacyjny. W tym miejscu spotykały się szlaki w czterech kierunkach: na południowy wschód prowadziła droga do Mikołowa − obecnie ulica Młyńska i ulica Mikołowska, na południe droga do Brynowa − obecnie ul. św. Jana, ul. Jana Kochanowskiego i ul. Wita Stwosza, na wschód − droga do Szopienic i Mysłowic (ul. Warszawska), a na północ droga do północnej części centrum Bogucic (obok kościoła − ul. Katowicka) i dalej do Dąbrówki Małej.
Nazwa ulicy pochodzi od figury Świętego Jana, którą wzniesiono przy drodze i poświęcono 11 lipca 1816. W 1875 figurę rozbudowano i przeniesiono na prywatną posesję w Brynowie. W 1999 u wlotu ulicy do Rynku ustawiono replikę figury, wykonaną przez Mirosława i Jacka Kicińskich.
W latach 60. XIX wieku w Katowicach powstały pierwsze kanały. Odprowadzały one nieczystości z zabudowań dworskich. Kanały biegły między innymi od skrzyżowania Querstraße (dziś − ul. Staromiejska) z ulicą Johanesstraße (dziś − ul. św. Jana), następnie obok ulicy Pocztowej. Nieczystości wpadały do stawu hutniczego Huty Marta (powstał z rozlewiska rzeki Rawy − obecnie nie istnieje). W latach 70. XIX wieku istniało przedłużenie ulicy, będące przejazdem przez tory kolejowe. Przejazd kolejowy nie był wystarczający dla rozwijającego się ruchu w kierunku szlaków wylotowych z miasta. W 1882 ukończono bezkolizyjny wiadukt kolejowy nad ulicą Świętego Jana.
W 1912 przy ulicy wybudowano kino Rialto (wzniesione przez Martina Tichauera). Pod numerem 12 w dwudziestoleciu międzywojennym funkcjonował oddział towarzystwa ubezpieczeniowego "Port", a pod numerem 11 − sklep z konfekcją męską Gruenpetera. W okresie Rzeszy Niemieckiej (do 1922) ulica nosiła nazwę Johannesstraße (nazwa to obowiązywała również w okresie niemieckiej okupacji Polski), a w czasach PRL − 15 Grudnia, na pamiątkę dnia, w którym powstała PZPR[3]. W wyniku podpaleń dokonanych przez wojska radzieckie w 1945 spłonęła część śródmieścia pomiędzy ulicą św. Jana i ul. Pocztową. Około połowy lat 50. XX wieku domknięto od strony północnej blok kamienic pomiędzy ulicą Pocztową i ulicą Świętego Jana późnosocrealistycznym budynkiem, który utworzył południową pierzeję nowego placu rynkowego. Uchwałą Rady Miasta z 28 lutego 1990 przywrócono nazwę ulica Świętego Jana.
Dnia 20 sierpnia 2010 na fasadzie kamienicy na rogu Rynku i ul. św. Jana odsłonięto mosiężną pamiątkową tablicę ku czci Henryka Sławika − Sprawiedliwego wśród Narodów Świata, powstańca śląskiego, ratującego w czasie II wojny światowej Żydów. Kamienica, na której zawisła tablica, stoi w miejscu, gdzie przed wojną stał dom; w nim w latach 1928−1939 mieszkał Henryk Sławik. Planowane było wykonanie przekładki torów tramwajowych z ul. Pocztowej w ulicę św. Jana.
W ramach przebudowy katowickiego dworca przebudowywany został węzeł komunikacyjny w rejonie ulic Pocztowej, Dworcowej i Świętego Jana. Prace budowlane rozpoczęto 3 marca 2012. Węzeł oddano do użytku w 2013. Na ul. Pocztowej zlikwidowano torowisko, a ulicą św. Jana poprowadzono dwa tory.
Źrodło:
Nazwa ulicy pochodzi od figury Świętego Jana, którą wzniesiono przy drodze i poświęcono 11 lipca 1816. W 1875 figurę rozbudowano i przeniesiono na prywatną posesję w Brynowie. W 1999 u wlotu ulicy do Rynku ustawiono replikę figury, wykonaną przez Mirosława i Jacka Kicińskich.
W latach 60. XIX wieku w Katowicach powstały pierwsze kanały. Odprowadzały one nieczystości z zabudowań dworskich. Kanały biegły między innymi od skrzyżowania Querstraße (dziś − ul. Staromiejska) z ulicą Johanesstraße (dziś − ul. św. Jana), następnie obok ulicy Pocztowej. Nieczystości wpadały do stawu hutniczego Huty Marta (powstał z rozlewiska rzeki Rawy − obecnie nie istnieje). W latach 70. XIX wieku istniało przedłużenie ulicy, będące przejazdem przez tory kolejowe. Przejazd kolejowy nie był wystarczający dla rozwijającego się ruchu w kierunku szlaków wylotowych z miasta. W 1882 ukończono bezkolizyjny wiadukt kolejowy nad ulicą Świętego Jana.
W 1912 przy ulicy wybudowano kino Rialto (wzniesione przez Martina Tichauera). Pod numerem 12 w dwudziestoleciu międzywojennym funkcjonował oddział towarzystwa ubezpieczeniowego "Port", a pod numerem 11 − sklep z konfekcją męską Gruenpetera. W okresie Rzeszy Niemieckiej (do 1922) ulica nosiła nazwę Johannesstraße (nazwa to obowiązywała również w okresie niemieckiej okupacji Polski), a w czasach PRL − 15 Grudnia, na pamiątkę dnia, w którym powstała PZPR[3]. W wyniku podpaleń dokonanych przez wojska radzieckie w 1945 spłonęła część śródmieścia pomiędzy ulicą św. Jana i ul. Pocztową. Około połowy lat 50. XX wieku domknięto od strony północnej blok kamienic pomiędzy ulicą Pocztową i ulicą Świętego Jana późnosocrealistycznym budynkiem, który utworzył południową pierzeję nowego placu rynkowego. Uchwałą Rady Miasta z 28 lutego 1990 przywrócono nazwę ulica Świętego Jana.
Dnia 20 sierpnia 2010 na fasadzie kamienicy na rogu Rynku i ul. św. Jana odsłonięto mosiężną pamiątkową tablicę ku czci Henryka Sławika − Sprawiedliwego wśród Narodów Świata, powstańca śląskiego, ratującego w czasie II wojny światowej Żydów. Kamienica, na której zawisła tablica, stoi w miejscu, gdzie przed wojną stał dom; w nim w latach 1928−1939 mieszkał Henryk Sławik. Planowane było wykonanie przekładki torów tramwajowych z ul. Pocztowej w ulicę św. Jana.
W ramach przebudowy katowickiego dworca przebudowywany został węzeł komunikacyjny w rejonie ulic Pocztowej, Dworcowej i Świętego Jana. Prace budowlane rozpoczęto 3 marca 2012. Węzeł oddano do użytku w 2013. Na ul. Pocztowej zlikwidowano torowisko, a ulicą św. Jana poprowadzono dwa tory.
Źrodło: