Na zdjęciu gmach pruskiego Lotniska Wojskowego z okresu z przed I w.św do 1920 r. Później stacjonowały tu różne polskie szkoły lotnicze Powstanie pierwszych obiektów na terenie dzisiejszych Wojskowych Zakładów Uzbrojenia S.A. datuje się na 1913 rok. Niemcy dla potrzeb szybko rozwijającego się lotnictwa wojskowego wybudowali tu lotnisko i hangary. Po zakończeniu prac obiekt przekazano do użytku 2 komp. 5 Bat. Statków Powietrznych.Na terenie lotniska w 1921 roku zorganizowano Wyższą Szkołę Pilotów, której pierwszym komendantem był ppłk pil. Piotr Abakanowicz, a Szefem pilotów mjr J. Gilewicz.Po przeniesieniu, w dniu 14 kwietnia 1927 roku Oficerskiej Szkoły Lotniczej do Dęblina, na lotnisku w lutym 1928 roku zorganizowano Wyższą Szkołę Strzelania i bombardowania pod komendą mjr. pil. inż. Tadeusza Wereszczyńskiego, którego już w następnym roku zastąpił mjr pil. Bolesław Stachoń.W 1937 roku Lotniczą Szkołę Strzelania i Bombardowania zlikwidowano, a prowadzony w jej ramach Kurs Wyższego Pilotażu usamodzielnił się i został przemianowany na Wyższą Szkołę Pilotażu. Szkołą ta dowodzili kolejno: mjr pil. Piotr Dudziński, kpt. pil. Stanisław Brzezina i ppłk pil. Karol Malik. Wybuch II Wojny Światowej i zajęcie Grudziądza w dniu 3 września 1939 roku przez Niemców spowodowały zmianę przeznaczenia lotniska. Niemcy od maja 1940 roku rozpoczęli tworzenie lotniczych zakładów naprawczych pod nazwą Flugzeug Werke Graudenz będących filią Hamburskich zakładów Focke – Wulf Werke. W obiektach remontowano samoloty Me-109, Fw-190 w wersjach od A do F oraz rozpoznawcze samoloty Fw-158 i dyspozycyjne Fi-156. Załogę stanowili Polacy oraz robotnicy z terenów wschodnich, którzy zostali zakwaterowani w przyzakładowym obozie.