Mam kilka zdjęć tego budynku z lat 60, jak znajdę, to pokażę

Całe lata w tym obiekcie gdzie teraz " wszystko po 2 zł " był znany cieszyński fryzjer. Niestety Jego nazwisko umknęło mej pamięci.

do Jorg: Byłem u niego po raz pierwszy u fryzjera :)

do augiasz: a ja chodziłem do Jasia na Zamkową. siadało się na deskę położoną na oparciach fotela. a w tle leciały czeskie i niemiecie dechowki. na ścianach - plakaty z Tyrolu. ciekawe klimaty : )

do stoik: Potem też bywałem u pana Jasia. I ten jego grzebyk! :)

Pan Jasiu to był ( albo jest ) zapalony kibic i często uczestnik gry pod nazwą " piłka nożna ". Na pewno siedząc na fotelu u Niego, nie obyło się bez dyskursu na powyższy temat. Nie było szans uciec od rozmów na ten temat, kiedy siadało się na fotelu u Pana Jasia. A tak z ciekawości, dlaczego " największymi kibicami " footbolu są FRYZJERZY ?

do Jorg: z tego co wiem - nos ma przetrącony od krążka hokejowego. kibicem hokeja też był.

do Jorg: Tego fryzjera nie odwiedzałem, byłem często u fryzjera pod laubami na Głębokiej, tuż przed schodami, tam dziś jest jakiś fotolab. Było to duże pomieszczenie, stały tam ok. 4 fotele. Strzygli dość dobrze.


Tuż obok ciastkarni Wenecja, przy parafialnym, był fryzjer - nigdy tam nie bylem, ale mówiło się "u Palucha". Idź do Palucha, to Ci położy garnek na głowie i obetnie te włosy, które poza niego wystają ;-) Tak się o nim mówiło. Zdaje się, że miał wywieszony ten taki "złoty" talerz przed zakładem?

Jest też taki "fryzjerski kawał": Do fryzjera wchodzi gość, fryzjer w tym momencie ostrzy brzytwę na pasku (kto to jeszcze pamięta?) i odzywa się do niego witając go tak: - A, Pan już u nas kiedyś był! Na to klient: - E, nie, nie, ucho straciłem na wojnie! ;-)


Dla Augiasza dodam (no, On lubi te opowieści, to mu dedykuję), że tam, gdzie dziś jest ta kawiarnia pod laubami na Głębokiej, był kiedyś w latach 60-70 krawiec. Ale taki krawiec na 100%. Wchodziło się do pokoju, a potem w prawo do pracowni. Miał tam olbrzymi stół, gigantyczne nożyce i wszelkie inne, stały tam te takie manekiny do wieszania i "składania" ubrań. Podłoga była z desek, ale cała czarna! Oliwiona czy potraktowana jakimś smarem? Tak było też na Rynku, w kasie PKS-u czy może raczej na poczcie. Więc ten krawiec szył także płaszcze, te zimowe i być może też mundury - tzw. krawiectwo ciężkie. A ciężkie miał też żelazko i tak być powinno. Nie pamiętam czy było na "duszę" czy na prąd...

do Stenek: Podoba się :) W ciastkarni
"Wenecja" jedynym zdaje się akcentem "weneckim" była figurka gondoliera w jego miejscu pracy eksponowana za jakimś szkłem.

do Stenek: Paluch to nie tylko fryzjer ale również " lekarz lalek ". Można było u Niego zreperować każdą lalkę - zabawkę.

do Jorg: a u fryzjera na pl. św. Krzyża był zakład perukarski i skup.... włosów ? warkoczy ... ? : )

do Jorg: Tak! To do niego się chodziło, żeby naprawił urwane części lalek, ręce, nogi, głowę oraz oczy - robił to znakomicie. To śmieszne, ale od niego koledzy się dowiedzieli, że lekko wklęsłą (spuczoną, jak się u nas prawiło) piłkę pingpongową można uratować wkładając ją do gorącej wody.
A czy strzygoł tak łod gorka na łepie, tego nie wiym, tak się ino łopowiadało ło nim. Mógło to ino być taki zdani dorosłych, kierzy chcieli go opisać jako szpatnego fachowca. A - i jeszcze pamiętam, że u niego na wystawie były sztuczne peruki oraz warkocze, takie długie warkocze, (pamiętacie to?) ale jakoś zawsze z takim mieszanym uczuciem je oglądałem, brakowało mi osoby, od której pochodziły

do augiasz: Tego nie pamiętam, ale pewnie było, jak piszesz.
Zawsze myślałem, że ta nazwa dotyczy czy tez nawiązuje do cieszyńskiej Wenecji, do której z tej kawiarni jest bardzo blisko (ul. Przykopa wraz z Młynówką i domkami nad nią). Oczywiście to tylko taki mój abstrakt w moim łbie ;-)