Stara Synagoga w Tarnowie (ul. Żydowska) została wzniesiona ok. 1630 r. na miejscu starszej, drewnianej z 1582 r., która spłonęła. Nowo wybudowana bóżnica również spłonęła w 1663 r. Żydzi uzyskali zgodę na jej odbudowę w 1670 r. Synagogę rozbudowano w 1793 r. W 1814 r. budynek ponownie został uszkodzony podczas pożaru miasta. Po raz kolejny między 1815 a 1848 r. odbudowano go oraz powiększono. Podczas II wojny światowej, 8 listopada 1939 r., Niemcy spalili synagogę. Niedługo potem jej mury zostały wysadzone i rozebrane.

Tarnowska synagoga, o manierystyczno-barokowych cechach stylowych, została wybudowana na planie kwadratu o 10-polowym sklepieniu z najmniejszym polem środkowym. Przekrycie pola środkowego było znacznie obniżone w stosunku do obiegającego sklepienia kolebkowo-krzyżowego. Sklepienie w centralnym polu wspierała bima. Synagoga była przykryta dachem pogrążonym, z wysoką attyką.

Do dziś zachowała się murowana bima o kształcie baldachimu, która była wsparta na 4 kolumnach. Sklepienie nawiązuje do formy kopuły manierystycznej, widoczne są resztki wczesnobarokowej dekoracji stiukowej. W 1986 r. bima została poddana pracom konserwacyjnym, m.in. przykryto ją dachem. W 1989 r. umieszczono pod nią granitową płytę z tekstem pamiątkowym. Od strony ul. Żydowskiej zachowała się część dawnego ogrodzenia synagogi - płot żelazny artystycznej roboty kowalskiej.

źrodło :