Zespół pałacowy i folwarczny w Sitnie to grupa obiektów połączonych ze sobą funkcjonalnie i przestrzennie, składający się z dwóch trzonów: części rezydencjonalnej z pałacem i otaczającym go parkiem oraz częścią gospodarczą. Część pałacowa jest kompozycja zwartą, geometryczną. Główna oś kompozycji przebiega w układzie wschodno-zachodnim prowadząc główna aleją na podjazd przed front pałacu a dalej na obszerny park na tyłach rezydencji. Na południe od tej osi rozciąga się główna część rozległego parku krajobrazowego, zamkniętego skrajnie posadowionym stawem w wysepką. Na terenie parku zachowany jest starodrzew, głownie lipy, jesiony i graby oraz sieć alei wyznaczających kwatery i wnętrza. Przed pałacem od wschodu podjazd z fontanna. Na północy od osi symetrii rozciąga się dalsza część parku z nowym budynkiem szkoły i internatu a w dalszej perspektywie sad przyszkolny. Część gospodarcza zlokalizowana na północny zachód od pałacu. Na jej terenie zachowane dawne budynki folwarczne: obora, stodoła, spichlerz oraz kilka współcześnie wzniesionych obiektów. Zabudowę dawną posadowiono na osi północ-południe poprzedzając ją od wschodu obszernym podwórzem. Wjazd na teren gospodarczy prowadzi bezpośrednio z drogi biegnącej na północ od zespołu. Istnieje też pieszo-jezdny ciąg komunikacyjny łączący część pałacową z gospodarczą. Zespół jako całość odgrywa rolę dominanty architektonicznej w miejscowym krajobrazie. Pałac zachowany bez większych przekształceń w pierwotnej formie. Park mocno przekształcony, widoczne nowe nasadzenia, alejki niezbyt czytelne, nowe, wydeptane ścieżki.
Spichlerz zachował w całości dawną formę zewnętrzną i układ wnętrz. Obora i stodoła przebudowana po 1947 roku. Za