Dwór Genzlów wzniesiony został około 1928 r. na parceli rodowej Heleny Anny Genzel z Wolframów i jej syna Mikołaja, ogrodnika podtrzymującego tradycje sadownicze Kępy. Jest to dwupiętrowy neorenesansowy pałacyk w typie włoskiej rezydencji. Założony na nieregularnym planie, asymetryczny, o plastyce bryły urozmaiconej ryzalitami, z niższą jednopiętrową częścią północną z tarasem na dachu. Korpus wieńczy attyka z płycinami. Jasny koloryt kremowych tynków szlachetnych i otoczenie budowli ogrodem podkreśla charakter podmiejskiego pałacyku." (Antoni Jacek Koseski, “Saska Kępa mało znana” w: SPOTKANIA Z ZABYTKAMI nr 7 • 2004).

Nazwisko Genzel pojawiło się na Kępie dopiero pod koniec XIX w., ale poprzez koligacje małżeńskie z Wolframami, posiadaczami ogromnych terenów Kępy, zajęło znaczące miejsce wśród wpływowych rodów dawnych osadników saskich, Wolframów, Szenków i Kappów. W okresie międzywojennym Mikołaj, syn Pawła Genzla i Heleny Anny Wolfgram podzielił na parcele tzw. resztówkę dawnego majątku, głównie w okolicy dzisiejszych ulic Zakopiańskiej, Krynicznej, Dąbrowieckiej i Zwycięzców.

Mikołaj, ogrodnik z zamiłowania a nie z profesji, podtrzymywał krajobraz pierwotnej Kępy, pielęgnując gatunki drzew i krzewów, które pojawiły się na ówczesnej Kępie Soleckiej wraz z pierwszymi osadnikami saksońskimi, zaczerpując informacje o gatunkach tych roślin z książek o dawnej Saksonii (wg. Jerzy Kasprzycki, “Korzenie miasta”, Tom III, “Praga” 2004).

Budynek, choć wg inwentaryzacji powojennej BOS był wówczas w stanie nienaruszonym, w kolejnych latach niestety był przebudowywany. Prawdopodobnie wnętrza zostały zmienione zasadniczo w stosunku do pierwotnego układu. Elewacja również była przeobrażana.

W 2020 łącznik pomiędzy Wałem Miedzeszyńskim a Dąbrowiecką otrzymał rangę ulicy i nazwę Luksemburska. Tym samym Dwór Genzlów dotychczas znajdujący się przy Wale Miedzeszyńskim 844, otrzymał adres Luksemburska 1.