Trudno dzisiaj jednoznacznie określić, kiedy powstała obecna świątynia. Proporcje budowli, małe otwory okienne oraz portale drzwiowe, a także układ i formy architektoniczne wskazują, iż kościół powstał w okresie średniowiecza.
Usytuowany na niewielkim wzgórzu, przy rozwidleniu dróg w centralnej części osady, kościół wzniesiono prawdopodobnie w XV wieku. Świadczyć o tym mogą także odkryte w 1923 roku polichromie, których powstanie, po przeprowadzonych badaniach i zabiegach konserwatorskich umiejscowiono właśnie w tym okresie. Po przejęciu kościoła przez protestantów, około 1670 roku był on poddany przebudowie.
Poważniejszym uszkodzeniom świątynia uległa w czasie działań wojennych w styczniu 1945 roku. Częściowemu zniszczeniu uległa wówczas wspaniała wieża zwieńczona dwustopniowym, barokowym hełmem z latarnią. W rezultacie powojennej odbudowy wieżę obniżono o jedną kondygnację i nakryto ostrosłupowym, gontowym dachem. Podczas renowacji obiektu w 1959 roku gontowym dachem pokryto także nawę główną i prezbiterium.
Obecna świątynia jest gotycką, orientowaną budowlą murowaną z kamieni polnych i cegły na rzucie zbliżonym do kwadratu, z wyodrębnionym, prostokątnym prezbiterium. Od północy do części nawowej dobudowana jest masywna, kamienna wieża. Cała świątynia jest wzmocniona licznymi przyporami. W zewnętrznej ścianie kościoła zachowała się żelazna obręcz, w którą zakuwano niegdyś tych, którzy naruszali powszechnie przyjęte normy współżycia społecznego.
W skromnie wyposażonym wnętrzu kościoła wyróżniają się: drewniany ołtarz, prospekt organowy, empory i ambona z XVII wieku, kamienny nagrobek z 1515 roku oraz kamienna chrzcielnica z początku XVI wieku. Na uwagę zasługują także wspomniane już fragmenty piętnastowiecznych polichromii. Ciekawostką godną uwagi jest tablica upamiętniająca mszę prymicyjną, jaką odprawił w tutejszej świątyni błogosławiony ks. Jerzy Popiełuszko.
Za: