Dzisiejsza kamienica przy ulicy Piastowskiej 25, to pierwotnie dwa oddzielne budynki, które zostały scalone w jeden. Przed II wojną światową budynki zlokalizowane były przy ulicy Piastowskiej 13a i 13b (przed II wojną światową numeracja ulicy Piastowskiej w Pszczynie, nie dzieliła się na parzystą i nieparzystą, a budynki byłu numerowane kolejno). Kamienica ta w latach 1886-1898 była własnością restauratora Moritza Tallerta. W tym czasie w kamienicy znajdował się jeden z większych zajazdów w mieście, gdzie wyszynk odbywał się w dwu niezależnych pomieszczeniach. W budynkach znajdowało się także kilka dobrze wyposażonych pokoi gościnnych, z toaletami w podwórzu. W podwórzu znajdowała się także stajnia na około 20 koni. Około roku 1900 kamienica stała się własnością karczmarza ze Starej Wsi (dziś część Pszczyny), Salo Schlesingera. W okresie po 1922 r. w kamienicy rodzina Schindlerów prowadziła na parterze (w pomieszczeniach już tylko wynajmowanych od nowych właścicieli) sklep z towarami łokciowymi. W 1922 r. nowym właścicielem kamienicy została spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "Gleba - zakup i sprzedaż artykułów rolniczych", która w roku 1923 sprzedała ją Mikołaja Łakotę.


(opis na podstawie "Z dziejów pszczyńskich kamienic i ich mieszkańców 1748-1939" praca zbiorowa Joanna Strońska-Przybyła, Joanna Szczepańczyk, Małgorzata Tomczykiewicz; oraz "Śladami pszczyńskich Żydów" Sławomir Pastuszka)