[Blücherplatz; obecnie Park Popiela]. W tym miejscu dawniej istniał plac do ćwiczeń wojskowych [Exerziergarten], który przekształcono w plac będący fragmentem promenady w pobliżu rzeki Iny. Oficerowie 9. Kołobrzeskiego Pułku Grenadierów im. Hrabiego Gneisenau (2. Pomorski) wznieśli tu pomnik ku czci towarzyszy i żołnierzy pułku, którzy polegli w wojnie 1870/71. Na granitowym postumencie, na który prowadzą trzy stopnie, ustawiono sześcian, z czarnego śląskiego marmuru, dźwigający odlany z brązu obelisk zwieńczony kulą, na której siedzi orzeł z rozpostartymi skrzydłami. Na marmurowym bloku wypisane są złotymi literami nazwy bitew, potyczek i oblężeń, w których pułk brał udział w kampanii 1870/71, na jednej z czterech stron obelisku umieszczona jest dedykacja: „Seinen im Kriege 1870/71 für König und Vaterland gefallen Kameraden. Das Offizierkorps des Colberg’schen Grenadier Regiments” [„Towarzyszom, którzy polegli w wojnie 1870/71 za Króla i Ojczyznę. Korpus oficerski Kołobrzeskiego Pułku Grenadierów”]. Pod tym napisem znajduje się opleciony wieńcem dębowym, wizerunek Krzyża Żelaznego, pod którym widniał napis: Colberg 1807 [Kołobrzeg 1807]. Trzy kolejne pola zajmują nazwiska osób poległych z każdego z trzech batalionów. Pomnik otoczony jest czterema żeliwnymi lufami armatnimi połączonymi ze sobą łańcuchami, które zostały przydzielone pułkowi przez Jego Królewską Mość. 2 grudnia 1873 roku, w trzecią rocznicę bitwy pod Champigny, odbyło się uroczyste odsłonięcie pomnika. Z tej okazji do Stargardu przybył dowódca pułku, generał feldmarszałek Hellmuth Karl Bernhard hrabia von Moltke. Uroczystą mowę wygłosił królewski superintendent Hoeppner [prawdopodobnie chodzi o głównego pastora kościoła Mariackiego w latach 1849­1881 Friedricha Gustava Hoeppnera, a nie królewskiego superintendenta]. Żródło MAH Stargard za bedekerem opisującego miasto z przełomu XIX i XX wieku wydawnictwo Führer durch Stargard in Pomm. autorstwa inspektora stargardzkiej policji – Otto Zucka z 1900 r. (W.S)