Kościół św. Jakuba, zbudowany w pierwszej połowie XIV wieku i zaliczany do najcenniejszych i najciekawszych osiągnięć architektonicznych. Jest to kościół bazylikowy (z niższymi w stosunku do nawy głównej nawami bocznymi), a od pozostałych toruńskich kościołów gotyckich różni się także rzadko stosowanym na ziemiach polskich systemem konstrukcyjnym, polegającym na przeniesieniu ciężaru sklepień nawy głównej za pomocą łuków odporowych na szkarpy naw bocznych. Dziś, po podwyższeniu naw bocznych w XV wieku, widoczny jest tylko jeden łuk odporowy nad dachem zakrystii. O niepowtarzalnym i oryginalnym charakterze świątyni decyduje ponadto bogactwo dekoracji, forma detali i użycie różnobarwnie glazurowanej cegły. Również i inne rozwiązania architektoniczne, jak np. zastosowanie wewnątrz sklepienia gwiaździstego, należy uznać za niezwykle twórcze, a w tych wymiarach najwcześniejsze w środkowo-wschodniej Europie; dopiero z Torunia motyw ten przechodzi do zachodnich Niemiec.

Wymiary kościoła: długość: 53 m, szerokość naw bocznych 28,8 m, wysokość nawy głównej: 20,65 m, wysokość naw bocznych: 9,7 m, wysokość wieży: 49 m.



Źródło: