„Schlesische Bergwacht 1963, Nr.5, S. 90

Teren pod budowę domu nr 22 należał pierwotnie do włości Heinricha Heptnera (nr 24), zwanego „brodatym Heptnerem” (Bard-Heptner) z powodu swojej długiej brody. Pod koniec lat 80-tych XIX w. wiejski nauczyciel Hermann Krusche nabył teren celem zbudowania sobie zacisznej siedziby. Zakup wstrzymano, ponieważ na miejscu brakowało wody potrzebnej przy budowie. Później jednak Ehrenfried Wolf, sąsiad spod numeru 21, zgodził się dostarczyć wystarczającą ilość wody ze swojej posesji.
Właścicielem został mistrz budowlany Frick z Jeleniej Góry, który w latach 1894-1895 zbudował z dużym trudem „Hainburg” dla swojej córki Lucie i jej męża, profesora Paula Krollicka. Przed zimą Murarz Aßmann z Podgórzyna przygotował narzędziami i materiałami wybuchowymi na gołej skale wykop, by budowa domu mogła zacząć się wczesną wiosną.
Pierwotnie dom przypominał zamek, stąd nazwa „Hainburg”, miał wieżę i blanki, przez co w ogóle nie pasował do otaczających go budynków. Dlatego później dodano krokwie, na których oparto widoczny do dziś dach. Wciąż jednak późniejsza „Dzikuska” kształtem odstaje od typowych zabudowań przesieckich.
Przed wojną „Hainburg” był chętnie odwiedzany, oferował turystom 4 pokoje.
Ostatnią niemiecką właścicielką była wdowa Ella Feder, której mąż Georg Feder, urzędnik bankowy, zmarł w latach 30-tych XX w., a pani Feder zginęła w roku 1945 zabita przez minę we Frankfurcie nad Odrą.

Za czasów FWP był tu ośrodek "Dzikuska". Miejscowi zresztą do dziś tak nazywają to miejsce.

Zauważyłem, że budynek w stylu "zamkowym", czyli przed dodaniem nowych dachów widoczny jest w środku ryciny tutaj: