Kamienica narożna wzniesiona w XVII wieku na tyłach działki przyrynkowej jako oficyna. Przebudowana w drugiej połowie XVII wieku a półniej w XVIII wieku. Na początku XIX wieku gruntownie przekształcona przez nadbudowę III piętra, po usunięciu renesansowej attyki. Obecnie ujęta pod wspólnym numerem administracyjnym z kamienicą sąsiednią od strony północnej. W latach 1977-81 przeprowadzono rewaloryzację z odtworzeniem stanu pierwotnego.
Kamienica murowana z cegły i kamienia, otynkowana. Brak sklepień. Dach pogrążony osłonięty attyką. Nowe schody dwubiegowe w części północnej. Okna prostokątne, otwory w przelotowej sieni przekryte półkoliście. Wypełnienie współczesne, stylizowane; w fasadzie okna drobnodziałowe, od tyłu dwuskrzydłowe z nadślemionami. Drzwi płycinowe, bramy z przeszklonymi nadślemionami. Właściwa kamienica założona na planie prostokąta. Układ dwutraktowy, dwudzielny, z sienią biegnącą z boku od strony północnej. Przedłużenie w kierunku wschodnim; trójtraktowe z wąskim korytarzem od północy. Część północna dwudzielna i dwutraktowa z przedsionkiem od wschodu i tamże umieszczoną klatką schodową. Elewacją tylną przylega do podwórza wspólnego z kamienicą Żeromskiego 16. Bryła kamienicy prostopadłościenna, trójkondygnacyjna z wysoką attyką i widocznym oskarpowaniem ciągłym elewacji frontowej oraz potężną pojedynczą przyporą przy narożu pn-zach. część północna i wschodnia zintegrowane w zakresie gabarytów i architektury, bez attyk. Elewacje trójkondygnacyjne ( III piętro; obecnie mezzanino, pierwotnie cokół attyki), na cokole, zwieńczone wydatnym, profilowanym gzymsem, ponad którym znajduje się grzebień attyki. Pomiędzy drugim i trzecim piętrem profilowany gzyms. Na poziomie mezanina naroża opilastrowane. Kapitele pilastrów utworzone z gierowanych odcinków gzymsu. Fasada trójosiowa, elewacja boczna dwuosiowa. Osie wyznaczone przez okna z profilowanymi podokiennikami, w elewacji bocznej dodatkowo w profilowanych obramieniach. W obrębie przyziemia fasady zachwiana symetria układu; występuje pojedyncze okno a obok niego zejście do piwnic, zaś w części północnej brama oraz pojedyncza przypora z walutą. Attyka utworzona z cokołów /w trzonach aedicule/, przykrytych czapami / z frontonami trójkątnymi oraz przerwanymi/, zwieńczonych wysokimi sterczynami, pomiędzy którymi obeliski. Pomiędzy elementami pionowymi półkoliste spływy. Elewacja boczna rozwiązana w nawiązaniu do fasady. Elewacja tylna na cokole, zwieńczona profilowanym gzymsem, jednoosiowa, z dużym, przekrytym półkoliście oknem do sieni przelotowej. Za