Inne zdjęcia Poczty: Opis walki o Pocztę:

Daros - "Wiek XX to już współczesna poczta. Wróćmy więc do budynku przy placu Wareckim. Władze poczty, świadome rozwoju działalności swego urzędu, nabyły zawczasu od Karola Mintera dwupiętrową kamienicę, stanowiącą narożnik ulicy Świętokrzyskiej i placu Wareckiego. Minter miał w tej kamienicy fabrykę odlewów z brązu i mebli metalowych. W 1876 roku budynek pofabryczny, stojący frontem do placu Wareckiego, zaczęto przebudowywać, a na jego tyłach wzniesiono trzy oficyny. Dwie z nich miały po trzy piętra, trzecia była jednopiętrowa. W kwietniu 1878 roku nowy gmach poczty udostępniono publiczności. Fasadę poczty od placu Wareckiego zdobiły trzy balkony, posesja miała dwie bramy i aż 91 okien. Był więc to, jak na owe czasy, gmach bardzo okazały.
Budynek uległ zniszczeniu w 1939 r. w wyniku nalotów lotnictwa niemieckiego i w okresie okupacji pozostawał tylko wypaloną ruiną. Ostateczne zniszczenie resztek budynku nastąpiło w okresie Powstania Warszawskiego. W tym samym mniej więcej miejscu placu, który nosi dziś nazwę placu Powstańców Warszawy, wzniesiono budynek należący do Centrali Narodowego Banku Polskiego."
D. Kobielski Widoki dawnej Warszawy KAW 1984

Prudential – warszawski wieżowiec, wybudowany w latach 1931-1934 w stylu art déco, jako siedziba angielskiego "Towarzystwa Ubezpieczeń Prudential" (Przezorność). W momencie powstania był drugim w Europie drapaczem chmur.



Budynek stał się symbolem nowoczesnej Warszawy lat 30. Miał wysokość 16 pięter (66 metrów), co czyniło go w ówczesnym czasie najwyższym budynkiem w Polsce i jednym z najwyższych wieżowców w Europie. W dolnej części budynku znajdowała się przestrzeń biurowa, w wieży mieściły się luksusowe apartamenty. Znajduje się on przy placu Powstańców Warszawy (dawniej plac Napoleona, plac Warecki). Budynek zaprojektował Marcin Weinfeld, stalową konstrukcję spawaną ustawioną na żelbetowych fundamentach biurowca zaprojektowali Stefan Bryła i Wenczesław Poniż. Do budowy użyto 2 miliony cegieł pustakowych, 2 tysiące ton cementu, 1500 ton stali.



W roku 1938 na dachu zbudowano kilkunastometrowy maszt eksperymentalnej stacji telewizyjnej. Profesor Politechniki Warszawskiej Janusz Groszkowski (późniejszy prezes PAN) zbudował tu i uruchomił pierwszy w Europie nadajnik telewizyjny, zanim to zrobili Niemcy na olimpiadę w Berlinie. Prudential został mocno uszkodzony w czasie II wojny światowej, m.in. w czasie powstania warszawskiego został ostrzelany ok. 1000 pocisków. Trafiony został także pociskiem o masie 2 ton kalibru 600 mm z samobieżnego moździerza typu Karl (o nazwie Ziu), co poważnie odchyliło go od pionu. Jednak jego stalowa konstrukcja przetrwała, przez kilka lat będąc żywym symbolem zniszczeń. Sylwetkę jego ruiny wykorzystano w antywojennych plakatach.

 

W 1945 nieruchomość odebrano przedwojennym właścicielom na podstawie tzw. dekretu Bieruta, otrzymali oni jednak później odszkodowanie na podstawie umowy z Wielką Brytanią.

Budynek został odbudowany w socrealistycznym kostiumie. Autorem nowego projektu był również Marcin Weinfeld. Budynek otrzymał nową funkcję, w roku 1954 otwarto w nim Hotel Warszawa. Posiadał 375 miejsc noclegowych (pokoje jednoosobowe, dwuosobowe, 1 apartament), 200 miejsc w restauracji, 100 w kawiarni, 20 w lokalu nocnym.

 

Hotel zakończył działalność w 2002, a w 2005 spółka Hotele Warszawskie Syrena sprzedała budynek spółce Polimex-Mostostal. W 2009 Polimex-Mostostal sprzedał hotel rodzinie Likusów z Krakowa.

W latach 2010–2018 prowadzony był remont generalny budynku. Budynek został pozbawiony socrealistycznych detali, rozebrano portykz kariatydami i herbem Warszawy, a z reprezentacyjnych wnętrz usunięto wystrój z lat 50.  W listopadzie 2018 w budynku otwarto pięciogwiazdkowy hotel Warszawa.

Plac wytyczony został w latach 1823–1826 pomiędzy ulicami Szpitalną, Sienkiewicza, Moniuszki, Świętokrzyską i Warecką. W 1839 otrzymał nazwę Plac Dzieciątka Jezus od istniejącego tu od roku 1758 szpitala Dzieciątka Jezus (przeniesionego w latach 1898-1901 na Ochotę pomiędzy ulice Lindleya, Starynkiewicza i Nowogrodzką).
W 1870 plac został przemianowany na Plac Warecki. W 1901 roku na miejscu szpitala zbudowano kamienice czynszowe, po przeciwnej stronie placu zaś w 1860 stację pocztową, zastąpioną w latach 1912–1916 przez gmach Poczty Głównej.
W 1921 roku w rocznicę śmierci Napoleona Bonaparte plac otrzymał nazwę Plac Napoleona, a na samym placu postawiono jego popiersie. W latach 1931–1933 przy placu zbudowano 16-o piętrowy wieżowiec Towarzystwa Ubezpieczeniowego Prudential, w owym czasie budynek bardzo kontrowersyjny. Pierwszy w Polsce drapacz chmur o wysokości 66 metrów w 1938 zyskał Eksperymentalną Stację Telewizyjną na 16-tym piętrze, a na dachu postawiono 27-metrową antenę nadawczą, skąd zaczęto od 5 października 1938 roku nadawanie próbnych programów.
18 września 1939 Prudential spłonął w wyniku niemieckiego ostrzału artyleryjskiego. 1 sierpnia 1944 Powstanie warszawskie i walki na Placu Napoleona zaczęły się już około 16, czyli prawie godzinę przed ustaloną godziną \"W\". Budynek został zajęty przez powstańców i pozostawał w ich rękach do końca powstania. Z jego okien ostrzeliwano zajęty przez Niemców gmach Poczty Głównej, który został zdobyty 2 sierpnia. Budynek jako najwyższy w Warszawie mocno ucierpiał od nalotów i ostrzału artyleryjskiego.
Po 1945 roku plac otrzymał nazwę Plac Powstańców Warszawy, lecz nie odbudowano go praktycznie w przedwojennej formie poza budynkiem Prudentialu, który w latach 1954-2002 mieścił Hotel Warszawa.